ะรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นในเวลากลางคืน“ฮัดเช้ย”หลังจากที่นางจาม ในหัวของนางก็เริ่มมีสติขึ้น463
เกือบจะหลับไปแล้วหลานเยาเยาก็เลยเตรียมที่จะลุกไปนอนที่เตียง แต่กลับพบว่าที่เตียงนั้นเย่แจ๋หยิ่งที่ไม่ควรนอนอยู่ที่นี่นอนอยู่ เลยอึ้งไปครู่หนึ่งนางขมวดคิ้วแล้วเดินไปหาพบว่าเย่แจ๋หยิ่งนอนตะแคงอยู่ที่เตียง ท่าทางการนอนของเขาเท่ห์มาก เขาหายใจปกติ น่าจะหลับไปแล้วนางเลยใช้เท้าถีบไปที่เตียง เสียงก็ไม่ได้ดังมากไม่ได้เบามาก แต่มันก็เพียงพอแล้วสำหรับเย่แจ๋หยิ่งที่เหมือนจะตื่นตัวได้ดีกว่าคนอื่นไม่ผิดอย่างที่คิดถีบไปไม่กี่ที เขาก็ลืมตาขึ้นมา แล้วมองมาที่นางเหมือนว่านางไปทำให้เขาตื่นขึ้นจากฝันดี สายตาของเขาไม่ดีเลย“ทำไมท่านยังไม่ไปอีก?” นางถามเขา
464
