่”เสียงอันเร่งร้อนของจื่อซีดังเข้ามาจากด้านนอกและก็มีเสียงอันทรงพลังน่าดึงดูดตอบรับเรียบๆ “อืม” และไม่มีคำพูดอื่นใดจากนั้นก็มีเสียงดัง “สวบ สาบ สวบ สาบ” ดังเข้ามา จากนั้นก็ไม่มีเสียงใดเข้ามาอีกหลานเยาเยาลอบถอนหายใจกับตัวเองจากนั้นจึงลุกขึ้นนั่งบนเตียง นางนั่งเงียบๆ ครู่หนึ่ง เพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนออกไปหมดแล้วจากนั้นนางก็รีบย่องมายังประตูด้านหน้า แล้วจึงเปิดรูเล็กๆ มองลอดออกไปจากรูที่มองลอดออกไปนางก็ได้เบิกตากว้างขึ้น คนผู้หนึ่งใส่อาภรณ์สีแดงยืนอยู่เบื้องหน้าประตูนี้ จากมุมสายตาของนางมองเห็นเพียงเอวของเขาเท่านั้น ด้วยความสงสัยนางจึงปรับมุมสายตาเงยขึ้นไปมองทันใดนั้นก็ประสานสายตากับสายตาอันนิ่งลึก และสายตาเย็นชานั้นก็กำลังมองมาที่นางเช่นกันหลานเยาเยาเย็นวาปไปทั้งสันหลัง นางยังไม่ทันจะล็อคประตู ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกแล้ว449
“แม่นมที่มาพร้อมเกี้ยวนำชายชุดดำจากภายนอกเข้ามาเพื่อลอบทำร้ายข้าเจ้าไม่คิดจะอธิบายเรื่องนี้สักหน่อยหรือ？”เมื่อเสียงดังขึ้น เย่แจ๋หยิ่งที่แต่งอาภรณ์มงคลสีแดงก็เดินเข้ามาแล้ว เมื่อเขาเข้ามาแล้ว ก็ย่างสุขุมเข้ามาปราชิดตัวนางทันใดนั้น！ประตูห้อง “ปัง”ปิดลง หลานเยาเยาสะดุ้งตกใจ พลางรีบเอ่ยขึ้น“ข้าขอสาบานว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับข้าเลย ยิ่งไปกว่านั้นข้าได้ตัดสัมพันธ์บิดาบุตรธิดากับหลานเฉินมู๋แล้ว”ในวันนั้น เขาก็คงเห็นแล้วแต่แม้ว่านางจะอธิบายออกไป แต่ดูราวกับเย่แจ๋หยิ่
