คนเหล่านั้นต่างขมวดคิ้วเข้ม ไม่เข้าใจว่านางกำลังพูดอะไรในตอนนั้นโจรผู้นั้นก็ลุกขึ้นจากพื้น ยิ้มมุมปากขึ้นทำทีเก่งเสียเต็มประดาแล้วเอ่ยขึ้น“รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร？กล้าทำร้ายข้า ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องรู้สึกที่เกิดมาเลยทีเดียว”พูดด้วยนํ้าเสียงอันทรงอำนาจ พลางหันหลังพยักพเยิดยังกลุ่มคนด้านหลังที่ถือมีดในมือ และยังกระซิบกระซาบข้างหูพวกเขาอีกยกใหญ่หัวโจกของกลุ่มตาวาวขึ้น ปราดตามองไปยังตั๋วเงินที่อยู่ในมือหลานเยาเยาแล้วจึงละสายตาไป！แล้วมองไปยังองค์หญิงจาวหยาง พลางแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ลักษณะท่าทางราวกับหมาป่าผู้หื่นกระหาย“คนหนึ่งมีตั๋วเงิน อีกคนรูปงาม ดีมาก ข้าชอบนัก”แม้คนเหล่านั้นจะมองไม่เห็นรูปโฉมขององค์หญิงจาวหยาง แต่เพียงดูลักษณะท่าทางแช่มช้อยรูปร่างบอบบางแล้ว ก็คาดเดาได้ว่าภายใต้หมวกคลุมนั้นต้องเป็นหญิงงามคนหนึ่งแต่เมื่อพูดถึงหญิงอีกนางที่ทั้งผอมทั้งอัปลักษณ์แล้วนั้น… มีตั๋วเงินก็เพียงพอแล้ว437
หลานเยาเยามองตรงไปราวกับไม่มีคนเหล่านั้นอยู่ พลางหันมองไปยังองค์หญิงจาวหยาง เอ่ยขึ้นอย่างกวนๆ“เจ้าดูสิ เจ้าดู เจ้าเป็นคนดีเสียเปล่าจริงๆ พวกมันต้องการตั๋วเงิน ข้าให้พวกมันได้ แต่พวกมันต้องการตัวเจ้าจะทำอย่างไรดี？”“ข้า ข้าจะไม่ทำให้เจ้าต้องลำบากไปด้วย แต่ให้ตายอย่างไรข้าก็จะไม่ให้พวกมันได้สมหวัง”เยาเยาเพิ่งก้าวเข้าจวนเป็นพราชายาเสด็จอาหมาดๆ นางจะทำให้มีปัญหาไม่ได้ หากคนพวกนี้กล้าทำอะไรกับนาง นางก็จะท
