องนี้นางไม่เคยได้ยินใครพูดถึงมาก่อน นางอยากรู้ว่าครอบครัวของมารดานางจะยังมีใครอยู่บ้าง？“ข้าไม่รู้！”สำหรับหลานเฉินมู๋แล้ว ฉูซื่อเป็นดั่งปริศนา！นางไม่ใช่ชาวเมืองหลวง และดูราวกับไม่ใช่ได้เป็นปราชาชนชาวประเทศก่วงส้า แต่แท้จริงแล้วมาจากที่ใด？เกิดที่ไหน？เขากลับไม่รู้อะไรเลยไม่รู้หรือ？หลานเฉินมู๋ออกจะชาญฉลาดมิใช่หรือ？เรื่องเหล่านี้กลับมิรู้ได้？ช่างมันเถอะเรื่องร้านเหล้านี้ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว หากมารดานางยังพอมีญาติของนางอยู่บ้าง ก็คงติดต่อมาก่อนหน้านี้แล้ว“เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ขอไปก่อนแล้ว”พูดจบก็หันกายจากไปทันที นางไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแม้เพียงครู่เดียว กลับคาดไม่ถึงว่าเท้ายังทันก้าวออกจากห้องสักนิด หลานเฉินมู๋ก็รีบเรียกนางเอาไว้“เยาเยา เจ้า…”
399
