“เจ้ายังมีหน้ามาถามว่าทำไมอีกรึ? เรื่องที่เจ้ากระทำลงไปเจ้าย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจไม่ใช่หรือไง?” หลานเฉินมู๋โกรธจัดจนตะคอกใส่นางอย่างขุ่นเคืองราวกับว่านางเพิ่งจะไปทำสิ่งที่ชั่วร้ายมหันต์มาอย่างใดอย่างนั้น!หรือว่าหลานเฉินมู๋จะรู้เรื่องอะไรเข้าให้แล้ว?หลานเยาเยารู้สึกสงสัยขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ แต่เมื่อหลานเฉินมู๋ให้คนจับชายหนุ่มแปลกหน้าผู้หนึ่งมากดลงตรงหน้าเธอ นางถึงได้รู้ขึ้นมาทันทีว่าที่แท้แล้วเป็นเรื่องอะไรที่ทำให้หลานเฉินมู๋ปรากฏตัวที่นี่ชายแปลกหน้าคุกเข่าลงบนพื้นเขามองหลานเยาเยาด้วยเนื้อตัวอันสั่นเทาก่อนจะชี้ไปที่เธอด้วยความกลัวและพูดว่า:“ท่านแม่ทัพ เป็นนางขอรับ ข่าวลือในเมืองหลวงเป็นคุณหนูหกที่สั่งให้ข้าน้อยกระจายข่าวออกไป ข้าน้อยแค่เพียงต้องการเงินเล็กๆน้อยๆมาใช้สอย ไม่รู้ว่าคุณหนูหกนั้นมีจุดประสงค์เช่นนี้ ได้โปรดท่านแม่ทัพละเว้นข้าน้อยสักครั้ง ข้าน้อยจะกลับตัวกลับใจเป็นคนดี” หลังพูดจบก็โขกคำนับพื้นอย่างสำนึกผิดอย่างไม่หยุดช่างน่าเสียดาย!ความสนใจของทุกคนไม่ได้อยู่ที่ตัวเขา แต่ทั้งหมดกลับจดจ่อไปที่หลานเยาเยาเอ่อ……พูดจาไร้สาระเช่นนี้ดีจริงแล้วหรือ?275
เพียงแต่พอนึกให้ละเอียดขึ้นมาก็พอจะเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น!แค่นึกไม่ถึงเท่านั้นว่าเพียงเพื่อชื่อเสียงของหลานชิวหยุน และเพื่อประจบแข้งขาขององค์รัชทายาท หลานเฉินมู๋ไม่ลังเลเลยสักเล็กน้อยที่จะหาใครสักคนมาแบกหม้อก้นดำของลูกสาวตน ซํ้าคนผู้น
