ค่อยสร้างเรื่องให้ผู้คนวิจารณ์ในสาธารณะ และโยนเรื่องเสื่อมเสียทั้งหมดไปไว้บนตัวของหลานเยาเยา ในเวลานั้นชิวหยุนย่อมต้องสามารถเป็นพราชายาองค์รัชทายาทได้แล้วส่วนความตายของหลานเยาเยานั้นเกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีกต่อไปกัน?อย่างไรเสียนางก็ไม่ใช่บุตรสาวของเขาอีกต่อไป เขาก็ไม่ต้องมารับผลกระทบจากเรื่องเสื่อมเสียของนาง!ตามความเห็นของหลานเฉินมู๋ หลานเยาเยาก็เป็นเพียงแค่หมากไร้ประโยชน์ตัวหนึ่งเท่านั้น!“ข้ายินดีเช่นกัน!”นํ้าเสียงของนางเต็มไปด้วยความราบเรียบ อีกทั้งยังไม่ได้ถูกคำพูดของหลานเฉินมู๋ทำให้โมโหแต่อย่างใดเดิมก่อนหน้านี้นางก็คิดอยากตัดสัมพันธ์พ่อลูกกับหลานเฉินมู๋อยู่แล้ว คาดไม่ถึงว่ากลับเป็นเขาที่หยิบยกมันขึ้นมา แบบนี้ก็ดีเช่นกัน จะได้ไม่ต้องเปลืองสมองของเธอไม่นานนัก หลานเฉินมู๋ก็สั่งให้คนไปนำกระดาษและปากกามา ก่อนที่ทั้งคู่จะลงนามและประทับตราสัญลักษณ์ของจวนแม่ทัพลงไป280
“นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ข้าหลานเฉินมู๋ไม่มีบุตรสาวเช่นเจ้า”มองดูหนังสือตัดความสัมพันธ์ในมือ นัยน์ตาของหลานเฉินมู๋ก็เข้มขึ้น ใบหน้าแฝงด้วยเจตนาอันชั่วร้ายบางอย่างผุดขึ้นเขาโบกมือ!และเอ่ยอย่างชั่วร้าย“ หลานเยาเยาจงใจใส่ร้ายบุตรสาวที่รักของแม่ทัพ จงนำตัวไปตัดลิ้น และตัดแขนขาของนางออก จากนั้นนำตัวไปขังที่คุกของศาลสืบสวนด้วยวิธีนี้ ต่อให้หลานเยาเยาจะรู้ความจริงแล้วยังจะสามารถทำอะไรได้อีก?ปากไม่สามารถพูดได้ มือไม่สามารถเขีย
