ติกลับมา ก่อนจะยินดีจนคิ้วเต้นระริกนี่แปลว่าท่านอ๋องเห็นด้วยแล้วใช่หรือไม่?เห็นด้วยแล้วก็ดียิ่ง จวนอ๋องเย่จะมีพราชายาแล้วคิดถึงตรงนี้ พ่อบ้านเหมยก็รีบหมุนตัวกลับไปเพื่อเตรียมงานแต่งงานของเย่แจ๋หยิ่งการแต่งงานนี้จะต้องยิ่งใหญ่ จะต้องเป็นที่รู้กันทั่วใต้หล้า–จวนแม่ทัพหลานเยาเยากลับไปที่ลานในบ้านของนาง เดิมลานแห่งนี้เป็นลานของนางที่ถูกเผาไป หลานเฉินมู๋จึงจัดการที่พักใหม่ให้แก่เธอ268
ลานบ้านกว้างขวางและงดงามอย่างยิ่ง เพียงแต่มันเป็นแค่บ้านที่งดงามเท่านั้น ที่เหลือก็ไม่มีอะไรอีกเลย แม้แต่แจกันเครื่องเคลือบและของตกแต่งที่มีค่าอื่นๆที่เคยมีก็ล้วนถูกขนย้ายไปจนหมดจุ๊จุ๊!ตอนนี้ เธอก็แค่หัวเราะออกมาเท่านั้นหลังกลับมาจากจวนอ๋องเย่ หลานเยาเยาในตอนนี้ล้วนเหงื่อออกไปทั่วทั้งตัวแต่แทนที่จะกลับไปยังห้องนอนเธอนางกลับไปยังห้องข้างๆแทน“จี๊ดๆ”ประตูห้องถูกเปิดออก หลานเยาเยาเหลือบมองเข้าไปภายใน และไม่พบผู้ใดในห้องนั้นแม้กระทั่งเงา นางจึงเดินเข้าไปทันทีด้วยความสงสัยทันทีที่เข้ามาในห้อง ยังไม่ทันที่นางจะได้ปิดประตูลง ประตูก็ส่งเสียงดัง“ปึ้ง” และก็ถูกปิดลงโดยแรงที่มองไม่เห็นในเวลาต่อมา มีสายลมรุนแรงสายหนึ่งวาบผ่านมา หลานเยาเยาหลบตัวหลีกไปยังด้านข้าง และหลังจากที่มองเห็นถึงคนที่ทำร้ายเธอ ใบหน้าของเธอก็แปรเปลี่ยนเป็นมืดคลํ้า และพูดอย่างจนปัญญาอยู่บ้าง:“ท่านนี่ช่างเป็นตาแก่เลอะเลือนเสียจริง ดวงตามองไม่เห็นแล้ว
