างไปอย่างช่วยไม่ได้…ท่านอ๋องถึงกับบอกว่าสามงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงไร้รสนิยม?เอาเถอะ！หากเป็นผู้หญิงที่ท่านอ๋องไม่ชอบต่อให้หน้าตางดงามราวกับเทพธิดาเพียงใด เขาก็รู้สึกว่าไม่น่ามองอยู่ดีจากนั้นเขาก็เอ่ยขึ้นอีก “คุณหนูสามของจวนสิงปู้ซ่างซู(ตำแหน่ง) นั้นถือว่ารูปร่างหน้าตาน่ารัก มีความเก่งกาจ อีกทั้งยังรู้จักศิลปะ ร้องรำ ในเมืองหลวงนับว่าไม่มีใครเทียบเคียงได้ ยิ่งไปกว่านั้นผู้คนยังเข้าใจไปแล้วด้วยว่านางนั้นเป็นหนึ่งในรายชื่อพราชายาในเมื่อท่านอ๋องไม่ชอบความอ่อนโยนมีคุณธรรม ดังนั้นเขาจึงเลือกผู้ที่ดีที่สุดในบรรดาหญิงสาวน่ารักร่าเริง แบบนี้ท่านอ๋องคงจะชอบกระมัง?“เปิ่นหวางต้องการพราชายา ไม่ใช่นักเต้น” เย่แจ๋หยิ่งปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะคิดคราวนี้สายตาของพ่อบ้านเหมยแปรเปลี่ยนเป็นโง่งมขึ้นมาแล้ว!”ก่อนหน้านี้ ท่านอ๋องดูเหมือนจะไม่สนใจสิ่งเหล่านี้แต่อย่างใด ทั้งหมดที่เขาต้องการล้วนคือการแสดงฉากหนึ่งเท่านั้น264
แต่ตอนนี้ …“หลินเฟยหรันบุตรสาวของไท่ฟู่(ชื่อตำแหน่ง) ย่างก้าวมีเสน่ห์ เป็นไข่มุกในมือของไท่ฟู่(ชื่อตำแหน่ง) นางมีความเชี่ยวชาญในศิลปะสี่แขนง ไม่ว่าจะเป็นกู่ฉินหมากล้ม ตำราและการวาดภาพ นับว่าเป็นหญิงมีพรสวรรค์อันดับหนึ่งไม่มีใครเทียบ… ”“ก็แค่ชั้นวางดอกไม้!”คำพูดของพ่อบ้านเหมยยังไม่ทันเอ่ยจบ ก็ถูกขัดจังหวะโดยท่านอ๋องของเขาลงเสียก่อนครั้งนี้พ่อบ้านเหมยตกตะลึงไปแล้วจริงๆ ผู้หญิงทุกคนที่เขาพูดมา
