ีล่ะ!ต้องอัปเกรดระบบขึ้นอีกสามระดับ ยาและเครื่องมือแพทย์ที่อยู่ข้างใน จึงจะสามารถนำออกมารักษาอาการขององค์หญิงจาวหยางได้อย่างสมบูรณ์แต่ตอนนี้เพิ่งจะอยู่ระดับแรก ต้องไปให้ถึงระดับสี่เลยเหรอ?สวรรค์!ความยากของระดับที่สองก็เหมือนกับงมเข็มในมหาสมุทรอยู่แล้ว พอจะเดาได้ว่าระดับที่เหลือคงไม่ต้องพูดถึงขณะที่กำลังคิดอยู่ หลานเยาเยาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ……เมื่อมองกลับไปดู ทันใดนั้น ก็เห็นเงาดำลักษณะสูงใหญ่ยืนอยู่บนกิ่งไม้ฝั่งตรงข้าม รู้สึกเย็นเฉียบไปทั่วร่างกาย!“เย่ อ๋องเย่? !”143
เพียงแค่เห็นหน้ากากสีเงินที่สวมอยู่บนใบหน้า ก็รู้แล้วว่าคนผู้นั้นคือใครท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?เห็นดวงตาที่ดูลึกซึ้งและเยือกเย็นของเขา ก็รู้แล้วว่าคงจะยืนอยู่ตรงนั้นนานแล้ว“ตอนนี้เจ้ามีความสุขมากงั้นหรือ?” เสียงที่ดึงดูดและฟังดูเยือกเย็นพูดขึ้นมีความสุข?มีความสุขตรงไหน?นางแสดงละครลำบากมากต่างหาก จริงไหม?ทันใดนั้น ร่างอันเยือกเย็นของเย่แจ๋หยิ่ง ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้านาง คางของนาง ถูกมือใหญ่บีบเอาไว้แน่น เพียงออกแรงนิดเดียว ก็สามารถดึงคางของนางให้หลุดออกไปได้หวาดกลัวจนแทบจะยืนไม่ติด รีบส่ายหัวและสะบัดมือออกทันที แล้วกล่าวด้วยความโศกเศร้า:“อ๋องเย่ ท่านไม่รู้หรอกว่า ข้าไม่ใช่คนประเภทที่รับเงินแล้วไม่ทำงาน และไม่ใช่คนประเภทที่ไม่จริงจังกับงาน แต่เพื่อที่จะรักษาองค์หญิงจาวหยางได้ดีขึ้นท่านจะต้องไม่เปิดโปงข้า”หลานเยา