ได้เชอะ!พ่อบ้านตายแล้วหลายชิวหยุนถูกขังอยู่ในห้องโถงในใจของนิ่งซือจะต้องเกลียดชังนาง จึงให้พวกสาวใช้หลอกนางมาที่นี่ ยิ่งนางเข้ามาใกล้ที่ที่นิ่งซือยู่เท่าไหร่ นํ้าเสียงของพวกนางก็ยิ่งไม่มีความเกรงใจ147
“คุณหนูหก ที่นี่คือลานของคุณหญิง ท่านคงจะจำได้ใช่ไหม! หึ!”พูดจบหนึ่งในนั้นก็ผลักนางเข้าไป แล้วจึงไปบอกกับองครักษ์ว่า: คุณหญิงสั่งแล้วว่าไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไรก็ห้ามปล่อยนางออกมา”“ขอรับ!”หลานเยาเยาไม่พูดอะไร เพียงแค่เหลือบตาไปมองพวกสาวใช้หนึ่งครั้งหลังจากนั้นก็เอาเศษดินที่อยู่บนพื้น โรยลงบนหัวบรรดาสาวใช้ทำให้บรรดาสาวใช้ร้องกรี๊ดเหล่าองครักษ์จะเข้าไปจับหลานเยาเยา แต่กลับถูกหลานเยาเยาจัดการด้วยสายตา หลังจากนั้นจึงพูดด้วยนํ้าเสียงที่ราบเรียบว่า:“มาสิ เข้ามาจับข้า ถ้าพวกเจ้าคิดว่าจะจับข้าเพื่อสาวใช้เพียงไม่กี่คน ก็เข้ามาเลย! แต่อย่าลืมนะว่าความโกรธของท่านพ่อยังไม่สงบลง”เวลาท่านแม่ทัพโกรธ ใครไม่กลัวบ้าง?มองดูพวกองครักษ์ที่ทำท่ากล้าๆกลัวๆ หลานเยาเยาก็ยิ้มเยาะเชอะ!หลังจากนั้นก็เดินมุ่งหน้าไปยังห้องของนิ่งซือโดยไม่หันกลับมามอง เดินไปอย่างร่าเริงพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วยทำให้พวกคนใช้และองครักษ์โกรธจนปากสั่น แต่ก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่หวังว่าคุณหญิงจะช่วยสั่งสอนหลานเยาเยาแทนพวกเขา148
ภายในห้อง!หลานเยาเยาไม่ได้เคาะประตู ก็ดันประตูเปิดเข้าไปเลย พบนิ่งซือนั่งอยู่บนเก้าอี้ แววตาแสดงออกถึงความรังเกียจต่อพ
