ยเยาเยาหยิบของที่พิษร้ายแรงเหล่านั้นด้วยมือเปล่า ซํ้ายังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้เกิดบรรยากาศแปลกๆอยู่ชั่วครู่ พวกเขาแต่ละคนก็รู้สึกกลัวจนเสียวสันหลัง ตกใจจนหน้าซีดถึงขนาดที่ถิงเมี่ยน ผู้ถูกขนานนามว่าเป็นสิ่งมีพิษร้ายแรงอย่างที่ห้า ยังตกใจจนตาแทบถลนออกมา แม้แต่ริมฝีปากก็สั่นโดยไม่รู้ตัว!แน่นอน เมื่อหลานเยาเยาทำการตรวจสอบสินค้าเสร็จ ก็เงยหน้าขึ้นมองถิงเมี่ยน แต่กลับพบว่าถิงเมี่ยนกับพวกของเขามองนางด้วยท่าทางอย่างกับเห็นผี“พวกเจ้าเป็นอะไรไป? มีเรื่องอะไรที่ไม่พอใจหรือไม่น่าเชื่ออย่างนั้นหรือ?”117
“แคก แคก ไม่มีไม่มี”ถิงเมี่ยน รีบโบกมือ ตกใจจนสำลักนํ้าลาย แล้วยังถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัวถึงแม้ว่าสัตว์มีพิษเหล่านี้จะถูกซื้อมาจากตลาดมืด แต่ว่าเวลาจับสัตว์มีพิษเหล่านี้ พวกเขาก็ต้องระวังมากเป็นพิเศษ เพราะกลัวว่าอาจจะถูกกัดเข้าโดยไม่ตั้งใจแต่หลานเยาเยากลับไม่มีทีท่าว่าจะกลัวเลยสักนิด อีกทั้งตอนนำสัตว์มีพิษเหล่านั้นขึ้นมาก็ไม่ได้ทำรุนแรง แต่กลับทำให้สัตว์มีพิษที่ปกติมีนิสัยดุร้ายกลายเป็นสัตว์ที่ดูเชื่อง จนไม่เหลือความดุร้ายเลยสักนิดข่าวลือคงจะเชื่อถือไม่ได้แล้วกระมัง?“อืม ไม่มีก็ดีแล้ว พวกเจ้าจงนำสัตว์มีพิษเหล่านี้ เทเข้าไปในสวนด้านหลังจวน”หลานเยาเยาลูบคางอย่างครุ่นคิด เดิมทีตั้งใจว่าจะให้พวกเขาเทเข้าไปในห้องของหลานชิวหยุนโดยตรง แต่พอมาคิดอีกที ปล่อยเข้าไปในสวนด้านหลังน่าจะดีกว่าเ
