ถอนพิษออกจากร่างกายของเจ้านายได้ คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญได้พบกับคนมีความสามารถเช่นนี้ ทำไมเจ้านายถึงไม่ดีใจ?“นางสามารถช่วยจาวหยางได้?” พูดด้วยนํ้าเสียงที่เยือกเย็นและอ่อนโยนตอนนี้เย่แจ๋หยิ่งมีท่าทีที่ประหลาด ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ“เรื่องนี้……หม่อมฉันเองก็ไม่รู้!”คงมีเพียงตัวหลานเยาเยาเองเท่านั้นที่รู้เป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง ในที่สุด หลานเยาเยาก็ดึงเข็มเงินออก96
จากนั้นจึงขยี้ตา ลุกขึ้น และเตรียมจะไปเทนํ้าชาเพื่อนำมาดื่มทันใดนั้น!ชาที่ร้อนกำลังดีถูกยื่นมาให้“ขอบใจนะ!”หลานเยาเยารับนํ้าชามาดื่มด้วยท่าทีอ่อนน้อม เมื่อฉุกคิดขึ้นได้ว่ามีสิ่งผิดปกติจึงหันกลับไปดู พบกับจื่อซีผู้สง่างามยืนอยู่เบื้องหน้าและแววตายิ่งเป็นประกายเมื่อได้เห็นอ๋องเย่นั่งพิงอยู่ที่เก้าอี้“พรวด……”นํ้าชาที่ยังไม่ทันได้กลืน ถูกพ่นไปใส่จื่อซีเต็มๆจื่อซีรู้สึกตกตะลึง!เขาเพียงแค่หวังดีส่งถ้วยนํ้าชาให้ หลานเยาเยากลับทำราวกับเห็นผีอย่างนั้นหรือ?“โอ๊ะ ขอโทษด้วยนะพี่ชาย ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ อย่าถือสากันเลย ดูสิเสื้อคลุมก็ยังไม่ทันเปียก!”จื่อซี: “……”นํ้าชาพ่นไปอยู่บนหน้าของเขาหมดแล้ว เสื้อผ้าจะเปียกได้อย่างไรกัน?97
เรื่องนี้เขาไม่ได้ติดใจเอาความแล้ว เห็นหลานเยาเยารีบนำผ้าเช็ดหน้าขึ้นมา ก็เข้าใจว่านางจะนำมาให้เขาเช็ดหน้า แต่ที่ไหนได้ นางรีบวิ่งอย่างเชื่องๆไปที่เจ้านาย และพัดลมให้แก่เขา“วันนี้พระอาทิตย์ดวงใหญ่ร้อนแรง อ๋องเย
