ต่อให้พวกเขาอยากได้ขนาดไหน ก็ต้องอดใจไว้เพราะในที่สุด ไม่ว่าจะเรื่องเงินและเรื่องอำนาจ ก็ไม่สามารถสู้ได้“หนึ่งล้านเหรียญทองคำครั้งที่หนึ่ง!”“หนึ่งล้านเหรียญทองคำครั้งที่สอง!”“หนึ่งล้าน……”ยังไม่ทันที่จะพูดจบ ผู้ควบคุมการประมูลก็เตรียมเงื้อมือทุบค้อนปิดการประมูลทันใดนั้นเอง !“มุกเย่หมิงหนึ่งเม็ด!” เป็นนํ้าเสียงที่ดึงดูดใจ แต่ก็ฟังดูเย็นชาเมื่อเสียงนี้ปรากฏขึ้น ทุกคนที่นั่งอยู่ก็รู้สึกเกิดความหวาดกลัว บรรยากาศเริ่มอึมครึม ไม่มีใครกล้าส่งเสียง เพราะกลัวว่าจะเป็นการรบกวนมือสังหารคนใดเข้า80
เสียงนี้……ช่างคุ้นหูนัก!เป็นใครกัน?เพียงแค่เสียงนี้ดังขึ้น ในใจของหลานเยาเยาก็รู้สึกสั่นไหวความกลัวเข้าครอบงำในจิตใจ นางลุกขึ้นยืนเพื่อมองหาที่มาของเสียงนั้นบนชั้นสอง ในห้องส่วนตัวฝั่งตรงข้าม มีผ้าม่านบางๆ กั้นบดบังสายตาของทุกคนอยู่มุกเย่หมิง!มุกเย่หมิงโบราณ เป็นสมบัติที่ประเมินค่ามิได้ ปกติจะมีเพียงราชนิกุลขั้นสูงที่จะมีไว้ในครอบครอง อีกทั้งยังเป็นเครื่องแสดงถึงสถานะและตำแหน่งอีกด้วย“ที่แท้คือท่านอ๋องเย่นี่เอง ไม่พบกันนานเลย!”เซียวจิ่นหยูยืนขึ้น แล้วหันหน้าไปโค้งคำนับทางห้องส่วนตัวของอ๋องเย่“อืม!”เขาตอบกลับมาเพียงคำเดียวสั้นๆ ดูเหมือนว่าการพูดเกินกว่าหนึ่งคำ สำหรับอ๋องเย่แล้ว เป็นเรื่องที่ดูจะเป็นการสิ้นเปลืองทุกคนต่างไม่รู้สึกสงสัย เซียวจิ่นหยูเอง ก็ไม่ได้รู้สึกติดใจอะไร ดูเหมือนว่าจะชินกับความเย็นช
