ตำลึงเข้าที่แขนเสื้ออย่างใจเย็น หลังจากนั้นก็มาที่หน้าแผงลอยก่อนหน้า“เถ้าแก่ เจ้าเก็บเหรียญเงินได้เท่าไร？”“ร่างกายข้าไม่คล่อง เก็บได้แค่ไม่กี่สิบหุน”ถึงจะได้เท่านี้เขาก็ดีใจมากแล้ว เขามองหลานเยาเยาอย่างอิจฉาเล็กน้อย “แม่นาง เจ้าโชคดีจริงๆ เพียงครู่เดียวเก็บเหรียญเงินได้มากขนาดนี้”มันแน่นอนอยู่แล้ว!เหรียญน่ะ ถ้าช้าก็อด เธอเป็นถึงทหารแพทย์จากกองกำลังพิเศษ เอื้อมมือได้อย่างคล่องตัวอยู่แล้วแต่ว่า……“ทำไมคนพวกนั้นต้องโปรยเหรียญเงินด้วย?”58
“แม่นาง เจ้าน่าจะมาจากที่อื่นยังไม่รู้ คุณชายเหล่านั้นคือคุณชายทั้งเจ็ดแห่งจักรวรรดิ เมื่อกี้เป็นเพียงแค่ห้าคนในทั้งหมด บ้านพวกเขารวยมั่งคลั่ง มีอำนาจมาก บ่อยครั้งเพื่อความสะดวก โปรยเหรียญเงินบนถนนเพื่ออพยพคน ให้สามารถผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว”อื้อฮือ！มีเงินก็มักมักเอาแต่ใจ!“คุณชายทั้งเจ็ดแห่งจักรวรรดิแต่ละคนรูปงามไม่มีที่ติ คนที่เป็นผู้นำเมื่อกี้คือทายาทแห่งจวน เจ้าพระยาซื่อสัตญื ดูสุภาพ ท่าทางอ่อนโยน เป็นหนึ่งในห้าคนเมื่อครู่ที่เพียบพร้อมที่สุดเสียดาย รัชทายาทที่ขึ้นแท่นอันดับสองไม่มาด้วย มิเช่นนั้นคงเป็นบุญตายิ่ง”หญิงวัยกลางคนที่แผงลอยข้างๆ ก็มารวมสนทนาด้วยเออ…………ราชทายาท？สวะคนนั้นก็เป็นหนึ่งในคุณชายทั้งเจ็ดด้วย?อืม ราชทายาทก็ดูรูปงานจริงอย่างว่า แต่นิสัยแย่มากกว่า“แล้วที่หนึ่งคือใคร?”พอพูดถึงอันดับที่หนึ่ง ดวงตาของคนสองคนนั้นเปล่งประกายขึ้น ในดวงตาทั้ง
