ลือกเวชภัณฑ์ได้อย่างอิสระผ่านทางความคิดคิดไม่ถึงว่าระบบการแพทย์ติดตามเธอไปด้วย……แต่ระบบทางการแพทย์นี้จะต้องมีการอัพเกรดถึงจะสามารถเปิดใช้งานด้านเวชภัณฑ์ได้และเธอก็เสียชีวิตหลังจากที่ปลูกฝังระบบไม่นาน ดังนั้น ในระบบสิ่งที่เปิดใช้งานได้จึงถูกจำกัด8
แม้จะเป็นเช่นนั้น หลานเยาเยาก็แอบหัวเราะ……ใช้ความคิดนำผ้าพันแผลผ้าก๊อซและยาแก้อักเสบแก้ปวดอย่างง่ายออกมาอย่างเร่งรีบหลังจากจัดการกับแผลบนร่างกายอย่างเรียบง่าย ก็ได้เอายาที่ขมสุดขีดทำเหมือนเป็นขนม “กรุ๊บๆ”เคี้ยวละเอียดแล้วกลืนลงไปในขณะที่ตัดสินใจปีนไปหลับบนต้นไม้……ทันใดนั้น！“ตุ๊บ……”วัตถุที่ไม่รู้จักตกลงมาจากต้นไม้ ทำให้ดอกไม้ป่าเหล่านั้นที่กำลังเบ่งบานบนดินตาย“โอ้มายกอต！”วัตถุชิ้นนั้นตกอยู่ข้างเท้าเธอ ทำให้หลานเยาเยาตกใจอดไม่ได้ที่จะตบลูบหน้าอกค่อยยังชั่ว！เกือบจะหล่นใส่เธอแล้วกลิ่นคาวเลือดคลุ้งแตะเข้าที่จมูก……9
เพ่งมองดู นั่นมันเป็นคน เป็นชายที่สวมชุดจีน เรือนร่างของเขาประกายด้วยท่าทางที่คนไม่ควรเข้าใกล้ไม่รู้ว่าตายหรือยัง?แค่เหลือบมองชายคนนั้นอย่างไม่ใส่ใจ หลานเยาเยาถึงกับเบิกตาสว่างอย่างช่วยไม่ได้ แม้ชายคนนั้นเส้นผมยุ่งเหยิง และใบหน้าซีดเผือดเหมือนกระดาษที่เปื้อนเลือด……
10
