ไปซะ!บนเวทีขนาดยักษ์ทางฝั่งซ้าย เมื่อเงาทะมึนของพยัคฆ์ขาวตัวมหึมาบินโฉบเข้ามาใกล้ กลิ่นอายกดดันอันน่าสะพรึงกลัวระดับหยวนอิงก็แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วสารทิศทำเอาผู้บำเพ็ญระดับจินตานหลายคนบนเวทีถึงกับเข่าอ่อนตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวผู้อาวุโสสองเกาะเชียนไห่กระแอมไอเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงขรึมเพื่อรักษาความสงบ “สัตว์อสูรระดับหยวนอิง… ห้ามเข้าร่วมการต่อสู้!”“ก็ได้…”จางอวิ๋นยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางแท่นที่นั่งของเจ้าสำนักหลิงเซียนที่อยู่ไกลออกไป“ไปรอข้าตรงนั้น!”“ขอรับ คุณชาย!”พยัคฆ์วิญญาณลายพาดกลอนผงกหัวรับคำอย่างว่าง่ายราวกับลูกแมวเชื่องๆ ก่อนจะสะบัดปีกบินตรงดิ่งไปยังทิศทางที่เจ้าสำนักหลิงเซียนนั่งอยู่อย่างรวดเร็วภาพเหตุการณ์นั้นทำเอาผู้คนในสนามอ้าปากค้าง ตาแทบถลนออกจากเบ้าพวกเขาเริ่มสัมผัสได้แล้วว่าจางอวิ๋นจงใจปลดปล่อยกลิ่นอายระดับจินตานออกมา… ผู้บำเพ็ญระดับจินตานเพียงคนหนึ่ง กลับสามารถสยบสัตว์อสูรระดับหยวนอิงให้เชื่อฟังคำสั่งได้ราวมือซ้ายสั่งมือขวา?นี่มันเรื่องเหลือเชื่อบ้าบออันใดกัน!บนเวทีประลอง เหล่าจินตานจำนวนมากมองจางอวิ๋นด้วยสายตาหวาดระแวงและระมัดระวังตัวถึงขีดสุด“เด
