ณ ป่าทึบอันเงียบสงัดที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาวโพลนหนาทึบหมอกหนาจนมองแทบไม่เห็นทาง หากเป็นคนธรรมดาคงหลงทิศไปนานแล้ว แต่สิ่งเหล่านี้ไม่อาจบดบังสายตาอันเฉียบคมของจางอวิ๋นได้เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์ แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ จึงหันไปถามพยัคฆ์ลายวิญญาณด้วยความสงสัย“ทางเข้าแดนลับที่เจ้าว่า… อยู่ตรงไหน?”“ตรงนั้น…”อุ้งเท้าเสือหนาหนักชี้ไปยังพื้นที่ใจกลางป่า ซึ่งมีเพียงต้นไม้ใบหนาครึ้มขึ้นล้อมรอบอยู่สิบกว่าต้น ดูธรรมดาสามัญยิ่งนักจางอวิ๋นใช้จิตสัมผัสระดับแปลงเทพตรวจสอบอย่างละเอียด แต่กลับไม่พบร่องรอยพลังงานใด ๆ แม้แต่น้อย“เจ้าแน่ใจนะ?”“เสืออย่างข้ามั่นใจมาก! แต่…”พยัคฆ์ลายวิญญาณเริ่มสับสน แววตาลอกแลก มันจำได้แม่นว่าทางเข้าแดนลับอยู่ตรงนั้นชัด ๆ แต่ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแค่ดงต้นไม้โง่ ๆ ไปได้?จางอวิ๋นขมวดคิ้วมุ่นพยัคฆ์ลายวิญญาณไม่มีเหตุผลที่จะมาล้อเล่นกับเขาแถมโดนฝัง ‘เคล็ดประทับจิต’ ไว้ในหัว มันไม่กล้าตุกติกเอาชีวิตมาทิ้งแน่เขาลองโคจร ‘เคล็ดวิชาเนตรสวรรค์’ ตรวจสอบดูอีกครั้งวิ้ง!【ค่ายกลผนึกมาร】【ข้อมูล: ค่ายกลปิดกั้นขั้นสูงที่สร้างขึ้นจาก ‘เคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ผนึกมาร’ อย่างน้อยสามบท เมื่อกา