ถ้ำวั่งไห่สถานที่พำนักที่ถูกสร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจงเพื่อให้เป็นเอกสิทธิ์เฉพาะสำหรับผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักหนานไห่ภายในถ้ำอันโอ่อ่าเวลานี้…ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหนานไห่กำลังเอนกายพิงตั่งนุ่มอย่างเกียจคร้าน โดยมีหญิงสาวโฉมงามหยาดเยิ้มในชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีดำบางเบา กำลังซบอิงแอบแนบชิดอยู่ในอ้อมอกปากของเขาก็พึมพำด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่าน “ถ้าไม่ใช่เพราะอาการบาดเจ็บของข้ายังไม่หายดี ข้าคงไม่พลาดท่าถูกพวกจินตานกระจอกๆ แค่ไม่กี่ตัวถ่วงเวลาไว้ได้นานขนาดนี้หรอก!”“ท่านผู้อาวุโสใหญ่ทำได้ดีมากแล้วเจ้าค่ะ ท่านช่วยถ่วงเวลาให้พวกผู้อาวุโสตระกูลหลินของข้าได้มากโขทีเดียว…”หญิงสาวโฉมงามหัวเราะคิกคัก เสียงหวานใสปานกระดิ่งเงิน “หลังจากนี้ ท่านก็นอนรอฟังข่าวดีอย่างสบายใจได้เลย!”“จะว่าไป ข้าก็ถ่วงเวลามาตั้งนาน ตอนนี้ข้ากลับมาพักได้เกือบหนึ่งก้านธูปแล้ว ทำไมเจ้าห้ากับพวกผู้อาวุโสตระกูลหลินยังไม่กลับมาส่งข่าวอีก?”ผู้อาวุโสใหญ่สำนักหนานไห่พูดพลางทอดสายตามองออกไปนอกถ้ำ คิ้วขมวดมุ่นด้วยความกังวลลึกๆ “คงไม่เกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นหรอกนะ?”“จะเกิดเรื่องได้ยังไงกันเจ้าคะ?”หญิงสาวโฉมงามเอ่ยเสียงใส แววตาเป็นประกายมั่นใจ“ครั้งนี้ผู้อาวุ
