“……”
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ สองผู้อาวุโสแห่งหอก่วนชิงยืนนิ่งค้างราวกับถูกสาป ได้แต่จ้องมองแผ่นหลังของจางอวิ๋นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตระหนกตกใจจนแทบสิ้นสติ
เซียวชิงอวี่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลเองก็มีสภาพไม่ต่างกัน ร่างกายแข็งทื่อด้วยความช็อกสุดขีด
หอก่วนชิง… นี่คือหนึ่งในห้าขุมกำลังระดับสูงสุดที่ยิ่งใหญ่คับฟ้าแห่งแคว้นหนานอวิ๋นเชียวนะ! ทว่าท่านเจ้าหอผู้เกรียงไกรและผู้อาวุโสใหญ่ที่มีพลังตบะแก่กล้าระดับนั้น กลับต้องมาจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของนายน้อยผู้นี้อย่างง่ายดายปานพลิกฝ่ามือเช่นนี้หรือ?
เมื่อเริ่มตั้งสติได้ สองผู้อาวุโสก็ไม่รอช้า รีบประสานมือโค้งคำนับจางอวิ๋นจนศีรษะแทบจรดพื้น ท่าทีเปลี่ยนจากความเกรงใจเป็นความนอบน้อมยำเกรงอย่างถึงที่สุด
“นายน้อย! พวกข้าเข้าใจแล้วว่าจะต้องทำเช่นไร ขอท่านโปรดวางใจ!”
น้ำเสียงของพวกเขาสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความหวาดกลัวที่ฝังลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ
จางอวิ๋นเพียงพยักหน้ารับเรียบๆ ไม่ได้เอ่ยวาจาใด ทว่าภายในหัวสมองอันชาญฉลาดกลับกำลังดีดลูกคิดรางแก้วคำนวณผลได้ผลเสียอย่างรวดเร็วยิบตา
บรรดาผู้นำระดับสูงของขุมกำลังต่างๆ ที่ก้าวเข้ามาในแดนลับแห่งนี้แทบจะตกตายไปจนหมด
