บทที่ 82 วิชาลับของหญิงงาม
“เกิดอะไรขึ้น? เจ้าแพ้พนันล่าเสือมืดสองเขาหรือ?” ย่าหลิวสีหน้าเคร่งเครียดทันที
หลี่ลี่ส่ายหน้า ยิ้มขื่นพลางกล่าวว่า “ข้าชนะ แต่หูอี้อาศัยช่วงชุลมุนเบี้ยวพนัน โชคดีที่มีสหายช่วยเหลือ แต่เกิดการทะเลาะวิวาท ต่อสู้กัน ทำให้เกิดความวุ่นวายในหมู่ศิษย์ชั้นในผู้แข็งแกร่ง”
“อะไรนะ!” หลิวเหมยเอ๋อร์ตกใจ เอามือปิดปาก มองสำรวจร่างกายของหลี่ลี่ด้วยความห่วงใย
ย่าหลิวรีบถามว่า “เจ้าไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรใช่ไหม?”
“ถ้าได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย” หลี่ลี่ยิ้มขื่น “ศิษย์ชั้นในวุ่นวาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ มหาบุรุษชือหยางที่มาตรวจการภายในก็รู้เข้าแล้ว ย่า ผู้วิเศษท่านนี้ก็คืออี้เทียนหยา”
“หืม?” ย่าหลิวตกใจเมื่อได้ยินชื่อนี้
“อี้เทียนหยารู้เรื่องที่ข้าพนันกับหูอี้ เขาอ้างว่าเป็นการยั่วยวนศิษย์ชั้นใน จึงสั่งให้ยกเหมยเอ๋อร์ให้แก่คนรับใช้ต่ำต้อยคนหนึ่ง”
คำสั่งของผู้วิเศษเป็นดั่งคำสาบาน ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ลี่ สีหน้าของย่าหลิวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว หลิวเหมยเอ๋อร์ก็มือสั่น ใบหน้าซีดขาว แต่ดวงตากลับเปล่งประกายแน่วแน่
“ถึงต้องตาย ข้าก็จะไม่ทำให้ชื่อเสียงตระกูลหลิวต้องมัวหมอง” หลิวเหมยเอ๋อร์กัดฟันกล่าว
“คงต้องให้มือข้าเปื้อนเลือดอีกครั้ง อี้เทียนหยาโจรผู้นี้ข้าฆ่าไม่ได้ แต่ข้าจะให้ครอบครัวหูหยุนซานตายตามไปด้วย” ย่าหลิวพูดอย่างดุร้าย จากนั้นก็มองหลิวเ