【ป้ายคำสั่งนี้ได้เชื่อมต่อกับมรดกไห่อูแล้ว ไม่สามารถเชื่อมต่อมรดกที่สองได้!】
เบื้องหน้าศิลาแกะสลักรูปปั้นจอมเวทย์อู ณ ริมทะเลสาบอันเงียบสงบ จางอวิ๋นจ้องมองข้อความที่ปรากฏขึ้นบนป้ายคำสั่งด้วยรอยยิ้มที่แข็งค้างไปในทันที
อุตส่าห์ดั้นด้นตามแรงดึงดูดมาตลอดทาง กำลังกระหยิ่มยิ้มย่องว่ารูปปั้นตรงนี้ไร้ผู้คนจับจอง แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นเช่นนี้…
“ไม่สามารถเชื่อมต่อมรดกที่สองได้? หมายความว่ายังไง?”
จางอวิ๋นเบิกตากว้าง คิ้วขมวดเข้าหากันมุ่น
นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม?
หากเป็นเช่นนี้ แล้วพวกเราจะแก่งแย่งชิงดีกันไปเพื่ออะไร!
ความตื่นเต้นที่เคยพุ่งพล่านกลับกลายเป็นความเย็นเยียบติดลบในชั่วพริบตา
บัดซบเอ๊ย! มหาปุโรหิตแห่งอาณาจักรเซียนไห่อูผู้นี้สมองต้องมีปัญหาแน่ๆ!
จะตั้งกฎบ้าบอให้ป้ายคำสั่งเชื่อมต่อกับมรดกได้เพียงหนึ่งชิ้นเพื่ออะไรกัน? หรือจะบอกว่ามหาปุโรหิตเป็นพวกนิยมความยุติธรรม อยากแจกจ่ายสวัสดิการมรดกให้ทั่วถึงทุกคนอย่างนั้นรึ?
ใครเชื่อก็โง่เต็มทีแล้ว!
เจ้าหมอนั่นจ้องจะแฝงวิญญาณยึดร่างผู้คนอยู่ชัดๆ จะมาใจดีแจกมรดกเพื่อการกุศลอันใด!
จางอวิ๋นไม่เข้าใจระบบความคิดของมหาปุโรหิตผู้นี้จริงๆ
การสร้างแดนลับแห่งนี้ขึ้นมา
