ฮ่องเต้ทอดมองผ่านไปและสั่งหมอหลวงที่มัวแต่ยืนอึ้งอยู่ว่า “ยังไม่ไปดูอีก?”
ถ้าหากคนนี้เป็นผู้ลงมือ เช่นนั้นก็ต้องเก็บไว้เป็นพยาน
แต่ดูจากรูปการณ์ตอนนี้เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้
ด้านหนึ่งเหยียนหลิงจวินทดสอบตัวยาอย่างรวดเร็วและสั่งให้คนไปเตรียมน้ำมาให้ฮ่องเต้
ฮ่องเต้นั้นแต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นคนขี้ระแวง แต่ครั้งนี้กลับกลืนยาตามน้ำที่หลี่รุ่ยเสียงยกมาไปทันที โดยลืมให้คนชิมยาก่อนเหมือนเช่นเคย ครั้งนี้น่าจะเพราะทรงตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายจึงพยายามทุกวิธีทางที่จะเอาชีวิตรอดไปได้
พระองค์หลับตาลงผ่อนคลายครู่หนึ่ง ทางด้านหมอคังคุกเข่ารายงานอย่างตื่นตระหนกว่า “ฝ่าบาท นางในคนนี้ตายด้วยยาพิษแล้วพะยะค่ะ กระหม่อมละอายใจยิ่งนัก!”
ฮ่องเต้ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง
เหยียนหลิงจวินยิ้มเพียงเล็กน้อย แล้วก้าวเข้าไปดูศพของนางในคนนั้นและกล่าวว่า “ตอนถวายยาพิษให้ถึงมือฝ่าบาทน่าจะไม่ทันระวังจึงโดนพิษไปด้วย พิษชนิดนี้ร้ายแรงนัก ถ้าไม่รักษาก็อาจถึงตายได้อย่างที่คิดไว้ ไม่ได้เป็นความผิดของหมอคังหรือผู้ใดหรอกพะยะค่ะ ขอฝ่าบาทโปรดเมตตาด้วย”
——————————————————————
