วจนทำอะไรไม่ถูก ตอนนั้นเองทุกคนถึงพบว่าใบหน้าของนางเป็นสีคล้ำเหมือนฮ่องเต้ไม่มีผิด เป็นร่องรอยของการถูกพิษชนิดเดียวกันอย่างเห็นได้ชัดพลันสายตาของทุกคนไปรวมอยู่ที่จุดเดียวในทันใดเหยียนหลิงจวินยืนสังเกตนางในคนนั้นอยู่ข้างพระวรกายฮ่องเต้ตลอด สายตาจับจ้องไปที่ของที่นางกำไว้แน่นในมือขวาและชี้นิ้วพูดว่า “ยาถอนพิษอยู่ในมือนาง!”พอองครักษ์ได้ยินดังนั้นจึงรีบแกะมือของนางทันทีนางในคนนั้นทีแรกเพียงแค่ตื่นตระหนกที่เขามาค้นตัวนางตามใจชอบ ตอนนี้กลับดิ้นรนต่อสู้สุดกำลังแต่เดิมทีนางเป็นเพียงผู้หญิงอ่อนแอและยังถูกพิษ ไหนเลยจะมีแรงสู้องครักษ์ที่ร่างกายแข็งแรงได้?องครักษ์นายนั้นแย่งยาเม็ดสีน้ำเงินเข้มมาจากมือนางได้อย่างง่ายดาย และส่งไปให้เหยียนหลิงจวินตรวจดูก่อนอย่างสงสัยใคร่รู้หลังจากนั้นทั้งหน้าของนางในคนนั้นก็ยิ่งดำคล้ำขึ้นอย่างชัดเจน นอนมือเท้าเกร็งอยู่บนพื้น สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่กลับมีเสียงหัวเราะแผ่วเบาดังออกมาจากลำคอ ทั้งที่ไม่มีแม้แต่เสียงจะร้องขอความช่วยเหลือด้วยซ้ำฮ่องเต้ทอดมองผ่านไปและสั่งหมอหลวงที่มัวแต่ยืนอึ้งอยู่ว่า “ยังไม่ไปดูอีก?”ถ้าหากคนนี้เป็นผู้ลงมือ เช่นนั้นก็ต้องเก็บไว้เป็นพยานแต่ดูจากรูปการณ์ตอนนี้เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ด้านหนึ่งเหยียนหลิงจวินทดสอบตัวยาอย่างรวดเร็วและสั่งให้คนไปเตรียมน้ำมาให้ฮ่องเต้ฮ่องเต้นั้นแต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นคนขี้ระแวง แต่ครั้งนี้กลับกลืนยาตามน้ำที่
