่อมไม่ต้องถอยแต่ความเป็นจริงคือ…
ตูมตูม ตูม…สัตว์ประหลาดที่ถูกนักฝึกฌานเข่นฆ่าสุดท้ายพ่นเมือกขนานใหญ่ออกมา ทั้งหมดกระเซ็นบนพื้นดินผนึกสัตว์ประหลาดที่ถูกนักฝึกฌานฆ่ายิ่งมาก เมือกที่เกิดขึ้นก็ยิ่งมากถึงแม้หลังจากที่สังเกตเห็นเรื่องนี้แล้ว มีนักฝึกญาณธาตุไฟเริ่มกำจัดเมือกเหล่านี้ด้วยการแผดเผา แต่ก็ยังไม่พออยู่ดี เพราะว่าสัตว์ประหลาดมีมากเกินไปจริงๆ อีกทั้งยังมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วย…กรูจูจูยังคงเร่งจวินฉวนพวกเขาให้รีบฆ่าสัตว์ประหลาดเหล่านี้ อย่าให้พวกมันแทรกซึมเข้าไปในผนึกเข้าสู่แดนมนุษย์ได้จวินฮวนไม่ต้องเดาก็ฟังออกว่าการเร่งเร้าของจูจูมีจุดประสงค์อะไรแต่เมื่อมันเห็นสิ่งสกปรกที่สะสมในร่างกายของจูจูกระจายไปถึงส่วนท้องของมันแล้ว ร่างแมงมุงของมันกลายเป็นสีเขียวเข้มอันน่าสะพรึงตูม
เคร้งเฟิงจื่ออวิ๋นที่ฆ่าสัตว์ประหลาดลักษณะร่มตนหนึ่งและแผดเผามันทันที เขาก็ลงมาอยู่ข้างกายจวินฮวนอีกครั้ง และเสนอว่า “เราไปฆ่าพวกมันที่แดนมืดเถอะ พุ่งผ่านผนึกไปยังแดนมืด”เฟิงจื่ออวิ๋นเข้าใจ หากจะให้จูจูถอยน่ะเป็นไปไม่ได้ ในความคิดของมัน มันเป็นผู้พิทักษ์ของโลกมนุษย์ เวลาแบบนี้ไม่มีทางที่มันจะล่าถอยในเมื่อเช่นนี้ พวกข้าเข้าไปเองข้อเสนอนี้… จวินฮวนเห็นด้วย เขาชูดาบขึ้นบัญชาว่า “สำนักจวินจื่อทุกท่าน ตามข้าไป”ทว่า…“กูรู”จูจูไม่อนุญาตเป็นไปตามที่เฟิงจื่ออวิ๋นคิด ในความเข้าใจของจูจู มันก็คือผู้พิทักษ์แดนมนุษย์ หน้าที่ของมั
