รโยวตูที่กำลังลาดตระเวนตกใจใหญ่กรู๊ กรู๊…มนุษย์แมงมุงหลากสีกลับส่งเสียงเตือนอย่างร้อนรนไม่หยุด
เนื่องจากแสงศักดิ์สิทธิ์ที่เล็ดลอดออกมาจากร่างกายของมันสงบสุขมาก ทหารโยวตูที่อยากจะโจมตีมันจึงสงบลง ไม่ได้โจมตีมันในทันที เพียงแค่มองมันอย่างระมัดระวังกรู๊ กรู๊…มนุษย์แมงมุงหลากสีกลับร้อนรนกว่าเดิม มันถึงกับพ่นใยไปทางหัวหน้าของทหารโยวตูทหารโยวตูทำท่าจะโจมตีทันที ทว่า…“ช้าก่อน”เสียงห้ามปรามอย่างเมตตาจากอีอิ่นระงับความขัดแย้งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นมนุษย์แมงมุงหลากสีที่เดิมทีคิดจะพาหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนไปก็ล้มเลิกเป้าหมาย มันหันไปมองที่ที่เสียงดังขึ้น และส่งเสียงร้องเตือน กรู๊ๆ อีกครั้งอีอิ่นในร่างวิญญาณเดาสิ่งที่มนุษย์แมงมุงจะสื่อออกได้ แต่เขาจำเป็นต้องส่ายศีรษะพูดว่า “ข้าไม่สามารถไปกับเจ้าได้ แต่ข้าเรียกศิษย์สามคนมาแล้ว พวกเขาจะมาถึงเร็วๆ นี้ เจ้าใจเย็นๆ”กรู๊มนุษย์แมงมุงบอกว่าตนเองร้อนรนมาก ใบหน้าสตรีที่งดงามและประกายแสงนั่นก็ปรากฎความกังวลอย่างเห็นได้ชัด
อีอิ่นมองใบหน้าของนาง เห็นได้ว่าคล้ายเยี่ยนอวี๋สองส่วนจึงรู้ตัวตนของมัน “เจ้าคือจูจูสินะ”มนุษย์แมงมุงชะงักเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าทันที “กรู๊?” เจ้ารู้จักข้า?“ปฐมราชินีเคยพูดถึงท่าน ท่านคือวิญญาณที่ปกป้องผนึกแดนมืดข้างใต้โยวตู” อีอิ่นรู้จักจูจูจริงๆ และเดาได้ว่าแดนมืดคงจะเกิดเรื่องแล้วและเป็นอันตรายต่อโลกมนุษย์ด้วย มิเช่นนั้นวิญญาณตนนี้คงไม่ปรา