พูดว่า “ข้าอยากฆ่าก็ฆ่า ต้องหาข้ออ้างด้วยหรือ”ผู้คนที่มุงดูเงียบงัน…
จะว่าไปแล้วพวกเขาก็เพิ่งเคยเจอคนที่โอหังดุร้ายเช่นนี้ ทุกอย่างคือความผิดของคนอื่นทว่าเท่านี้ยังไม่จบ…เม่ยเอ๋อร์ที่เหยียบอวิ๋นเหลียนไว้ นางยังพูดว่า “ข้าเองก็ไม่ได้รู้สึกสนใจในชีวิตของนังโจรคนนี้หรอก ตอนนี้ นางต้องโขกศีรษะให้ข้าสามครั้ง ข้าจะไว้ชีวิตสวรรค์ชั้นเก้า มิเช่นนั้นข้าจะกวาดล้างสวรรค์ชั้นเก้าให้สิ้นซาก พวกเจ้ามีความเห็นหรือไม่”เพียงเท่านี้… ผู้คนที่มุงดูย่อมมีความเห็นแน่นอน แต่… เนื่องจากเมื่อครู่นี้ใครบางคนประท้วงขึ้นมาแล้วถูกฆ่าตายทันที พวกเขาจึงไม่กล้าพูด“ฝันไปเถอะ”อวิ๋นเหลียนที่ถูกเหยียบไว้ประท้วงด้วยสัญชาติญาณ แต่น่าเสียดายที่ใบหน้าของนางถูกเหยียบไว้ จึงพูดได้ไม่ชัด และไม่มีใครได้ยินชัดด้วยเทพราชาอาวุโสของสำนักซานเหอในครานี้อดพูดขึ้นไม่ได้ว่า“ทูตสวรรค์ฝ่ายซ้าย คงต้องลำบากท่านหน่อยแล้ว”“ไม่!”อวิ๋นเหลียนปฏิเสธ นางในฐานะที่เป็นถึงปฐมราชินี จะโขกศีรษะขอโทษสาวใช้ของเยี่ยนอวี๋ได้อย่างไร ฝันไปเถอะ
แต่แล้ว… ซานเหอมู่ก็คุกเข่าลง “ทูตสวรรค์ฝ่ายซ้าย ข้าน้อยรู้ว่าเรื่องนี้ลำบากใจท่านมาก แต่บัดนี้พวกเราไม่มีวิธีอื่นแล้ว” ปฐมราชินีร่วงหล่นไปแล้ว การเผชิญหน้ากันตรงๆ ผู้ใดก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเหล่าโมโจร ทำได้เพียงอดทนต่อความยากลำบากชั่วคราว อดทนต่อความอัปยศอดสูและต่อสู้กลับในเวลาที่เหมาะสมซานเหอมู่คิดว่าทูตสวรรค์ฝ่ายซ
