ม่กล้าหาเรื่องท่านแต่จะมาหาเรื่องข้าแทน ได้โปรดท่านไว้หน้าด้วย แม้อยากจะฆ่านางก็รอตอนที่ข้าไม่อยู่เถิด”“จักรพรรดิมาร ท่าน…” คุณชายอวิ๋นที่สิบสองโมโหควันออกหูรู้สึกเพียงว่าจักรพรรดิมารช่างไม่รู้จักแยกแยะว่าตนอยู่ฝ่ายใดเลยทว่าเยี่ยนอวี๋กลับได้โอกาสปล่อยมือ “ก็ได้”“แค่ก แค่ก…”อวิ๋นเหลียนที่ได้หายใจอีกครั้ง สีหน้ายังคงย ่าแย่มาก รู้สึกอับอายอย่างยิ่งหากไม่ใช่เพราะนางไม่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้ เพื่อปกปิดเยี่ยนอวี๋ที่สงสัยว่านางยังมีชีวิตอยู่จริงๆ นางคงโจมตีจอมโจรแหลกสลายไปแล้ว
นังโจรสมควรตายนั่น หากไม่ใช่เพราะอาศัยเจ้าคนแซ่หรงนั่นปกป้อง นางคงตายสลายหายไปกับกลีบเมฆแล้ว จะย้อนมาอวดดีในยุคคุนหลุนของนางได้อย่างไรนังสารเลวอวิ๋นเหลียนที่ยิ่งคิดยิ่งโมโหได้แต่อดกลั้นไว้ เพราะว่านางรู้ดีว่าหากนางลงมือตอนนี้ นอกจากจะฆ่าเยี่ยนอวี๋ไม่ได้แล้ว ยังจะทำให้หรงอี้รู้ตัวด้วย ถึงครานั้นแผนการทั้งหมดของนางคงสูญเปล่าแต่นางกลับไม่รู้ว่าทูตสวรรค์ฝ่ายขวาที่นางไว้ใจที่สุดขายนางไปเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นการอดกลั้นของนางในยามนี้ สำหรับเยี่ยนอวี๋แล้วคือเรื่องตลก แต่เยี่ยนอวี๋ก็ไม่ได้เปิดโปงนาง ถึงอย่างไรจักรพรรดิมารก็พูดถูก หากทำให้อวิ๋นเหลียนที่ปลอมแปลงเป็นทูตสวรรค์ฝ่ายซ้ายร่างนี้ตาย ร่างแยกร่างต่อไปของนางจะเป็นใคร ต้องใช้ความพยายามและเวลาหาอีกเช่นนี้ สู้ไว้ชีวิตนางก่อน จะได้รู้ด้วยว่าแผนการต่อไปของนางคือการไ
