เยี่ยนอวี๋กลับเข้าใจ เพราะว่านางเดาได้ตั้งแต่แรกว่า… ตนเองคงจะตกหลุมพราง แต่นางยังคงทำในสิ่งที่ควรทำ เพราะว่าเยี่ยนอวี๋ไม่คิดว่าอวิ๋นเหลียนจะสามารถขังนางไว้ในยุคคุนหลุนได้ เช่นนั้นแล้วตราบใดที่นางกลับไปได้ แผนการที่อวิ๋นเหลียนวางไว้ในยุคคุนหลุนย่อมไร้ประโยชน์นี่คือความมั่นใจที่เยี่ยนอวี๋มีต่อตนเอง ดังนั้นนางจึงไม่กลัวและสุดท้ายแล้วก็ทำทุกอย่างที่นางต้องการทว่าเยี่ยนอวี๋ในครานี้กำลังคิดว่านางเองก็สามารถกำจัดอวิ๋นเหลียนในยุคคุนหลุนให้สิ้นซากได้ เพราะว่า ‘กระบี่’ มาถึงมือแล้วดังนั้นเยี่ยนอวี๋จึงถามทูตสวรรค์ฝ่ายขวาคนนั้นว่า “เมื่อเราฆ่านางแล้ว เจ้าอยากจะแทนที่นางหรือ”“ไม่หรอก” ทูตสวรรค์ฝ่ายขวาเคาะโต๊ะเบาๆ “ท่านไม่ถามข้าหรือว่านางจะสร้างกฎในการสังหารท่านที่ไหน”“โปรดชี้แนะ” เยี่ยนอวี๋ตอบอย่างคล้อยตามทูตสวรรค์ฝ่ายขวายกมุมปากขึ้นอีกครั้ง “ท่านมั่นใจในความสามารถของตนเองจริงๆ”
เยี่ยนอวี๋ไม่ได้พูดอะไร แต่นางก็มั่นใจในตัวเองจริงๆ ไม่ว่าอยู่ที่ไหน นางก็สามารถใช้ประโยชน์จาก ‘ความได้เปรียบ’ ที่อวิ๋นเหลียนนำมาสร้างกฎการสังหารอวิ๋นเหลียนสิ้นซากได้ถึงอย่างไรในใจของสรรพชีวิตทั่วทั้งสวรรค์คุนหลุนสิบสองชั้นฟ้า ปฐมราชินีคุนหลุนก็ตายแล้วหากเยี่ยนอวี๋ใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้สังหารอวิ๋นเหลียนกลับในต่างยุค อันที่จริงนั้นไม่ยากเลยแน่นอนว่า อวิ๋นเหลียนจะสังหารนางก็ไม่ใช่เรื่องยากเช่นกัน แต่ว่า… จากจุดเริ่มต้นท
