้า แต่ทันทีที่เขาปรากฏตัวก็ตอแยปฐมราชินีไม่เลิก บัดนี้ทำให้ปฐมราชินียิ่งปล่อยตามอำเภอใจเขา หากไม่กำจัดเขาทิ้ง เจ้าจะวางใจได้หรือ”
“อาจารย์พ่อหน้าด้านไปหน่อยก็จริง เห็นแล้วก็ขัดตา แต่อย่างน้อยอาจารย์พ่อก็เป็นคนเปิดเผยอย่างบริสุทธิ์ใจและยึดมั่นในความเป็นธรรม แต่ท่านเล่า แม้แต่ใบหน้าท่านก็ไม่กล้าเปิดเผย” ตี้จวิ้นยิ้มหยัน “ผู้ที่คิดจะทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าคือท่านต่างหาก”แม้ตี้จวิ้นจะไม่รู้จริงๆ ว่าอาจารย์พ่อผู้หน้าทนหน้าด้านของเขามีพื้นเพที่มาอย่างไร แต่เขาไม่ใช่คนตาบอด อาจารย์พ่อคนนั้นของเขาชอบอาจารย์อย่างเห็นได้ชัดแต่บุคคลตรงหน้าท่านนี้…ตี้จวิ้นยิ้มเย็นชา “ข้าเดาว่าท่านคงเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของอดีตสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสินะ ทำไมหรือ แก่ไม่ยอมตายแล้วยังคิดจะชิงอำนาจจากอาจารย์ของข้า อยากกลับไปเป็นท่านในอดีตรึ”“โง่เขลา” มารฝูหมัวตะคอก “หากเจ้าดื้อรั้นไม่เปิดใจ คงต้องรอให้เอากระบี่มาจ่อตรงหน้าก่อนจึงจะยอมทำตาม”ตี้จวิ้นยิ้มหยัน “เช่นนั้นก็ต้องดูว่าท่านมีฝีมือหรือไม่”“ฮึ…” มารฝูหมัวหัวเราะ “เจ้าดูมืออีกข้างหนึ่งของเจ้าสิ”ตี้จวิ้นไม่ต้องมองก็รู้ว่ามือของเขากำลังแตกร้าวแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่มอง เอาแต่กดมารฝูหมัวไว้อย่างแนบแน่นสุดกำลัง เขารู้สึกได้ว่า… ในร่างกายของมารฝูหมัวมีพลังแปลกพิลึกอยู่ มันแข็งแกร่งมากแม้แต่พลังระดับผู้สร้างก็ยังไม่สามารถสร้างอิทธิพลต่อมันได้ มันไม่ถูกทำลายแม้แต่น้อย ใจเขาหนักอึ้ง
