ทั้งยังปล่อยเผ่ามารออกมาจากแดนมืด และยังปล่อยให้พวกมันกำเริบเสิบสานในทะเลสาบสือซ่าไห่”“เผ่ามารมีจิตใจชั่วร้ายแต่กำเนิด ทุกวันนี้อาณาจักรเทพบริเวณทะเลสาบสือซ่าไห่ต้องตกระกำลำบาก เทียนตี้ ท่านต้องกำจัดเผ่ามารอย่าปล่อยให้เขาล่อลวงปฐมราชินีได้อีก”“ได้โปรดเทียนตี้สังหารจักรพรรดิอสูรหรง” ขุนนางทวยเทพเช่นตัวเหวินเทียนอ๋องโขกศีรษะลงพื้นอีกครั้ง เขาโขกจนศีรษะเลือดออกท่าทีเหมือนกับว่าหากเทียนตี้ไม่ทำเช่นนี้ พวกเขาจะโขกศีรษะจนตายอยู่ตรงนี้เจ้าแม่หนี่ว์วาที่แอบดูถึงตรงนี้ได้ใจมาก “เทียนตี้ต้องสงสัยเจ้าแซ่หรงคนนั้นอยู่แล้ว ตอนนี้เราเล่นไม้นี้อีก เขาต้องถือโอกาสฆ่าเจ้าหมอนั่นแน่นอน ท่านพี่และข้าก็จะได้เข้าจักรวาลดั้งเดิม กำจัดปฐมราชินีและลูกของนาง สวรรค์เก้าชั้นฟ้าจะสงบสุขจากนี้เป็นต้นไป”“ไม่…” ‘ไท่เฮ่า’ ที่เดิมทีกำลังจะสำทับกลับถูกตบหน้าฉาดใหญ่
เพราะว่าเทียนตี้ไม่ได้เป็นไปตามที่พวกเขาหวัง เทียนตี้ยังตะโกนเสียงดังไปทางความว่างเปล่า “มารฝูหมัว ออกมาเถอะ ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ข้ารู้สึกได้”เทียนตี้รู้ว่า ‘ไท่เฮ่า’ ซ่อนตัวอยู่ แต่นั่นไม่ใช่ไท่เฮ่าแล้ว แต่คือ…
