“หยวนสื่อ”หยวนสื่อเทียนจุนที่ตัวกระเด็นเพราะแรงระเบิด ทำเอาสิบสองเทพขุนเขาตกตะลึง จนลืม ‘เชยชม’ ดอกไม้ยักษ์สีม่วงดอกหนึ่งที่จู่ๆบานออกมาในขณะเดียวกันตูมเยี่ยนอวี๋ที่กอดลูกและสามีไว้ก็ ‘ผลิบาน’ ออกมาจากดอกไม้แล้วตูม ครืนหลุมศพกำลังพังทลาย“กลับมา…”เสียงของหนี่ว์วายังคงคำรามอย่างดุร้ายท่ามกลางเสียงระเบิดแต่เยี่ยนอวี๋มั่นใจว่าเมื่อครู่นี้นางเห็นเทาเที่ยหนี่ว์วาถูกค้อนของสามีนางทุบจนแตกสลายไปแล้วเต็มสองตา นางแตกเป็นเสี่ยงๆเหมือนกับแดนมืดนิรันดร์นั่นไปแล้ว ดังนั้นเสียงนี้คงจะเป็นแค่เสียงสะท้อน“แม่เจ้า”
เอ้อร์เหมาที่กลายร่างกลับมาเป็นมนุษย์ตกใจแทบตาย “เกือบจะถูกกินไปแล้ว เทาเที่ยหนี่ว์วานั่นโหดเหี้ยมจริงๆ”เพียะอินหลิวเฟิงตบศีรษะของเอ้อร์เหมาอย่างรุนแรง “เจ้ายังรู้จักกลัวอีกหรือ ตอนที่เจ้าช่วยคน ไม่ใช่กล้าหาญนักรึ ทำไม รู้จักเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามแล้วหรือไง?”ทว่า… เอ้อร์เหมาที่ถูกตียังกล้าตอบว่า “นั่นเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว ข้าน้อยต้องช่วยนายน้อยท่านเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามสิ หากชุนซิ่นจวินถูกกินไป ท่านจะไม่เช็ดน ้าตาทุกคืนหรือ”อินหลิวเฟิง “…”เขาที่โมโหจนหายใจไม่ทันไม่อยากพูดกับลูกน้องโง่เขลาคนนี้แล้วมารดามันเถอะ เขาเคยพูดว่าเขาชอบชุนซิ่นจวินหรืออย่างไร ยังมีหน้าไปช่วยเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงาม หากเขาอยากจะเป็นวีรบุรุษจริงๆ ต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่นรึ น่าบัดซบจริงๆ… โมโหจะตายอยู่แล้ว ลูกน้อ
