ร็วไม่เพียงเท่านี้… สิ่งที่ทำให้เยี่ยนอวี๋ใจกระตุกคือ มีความเคลื่อนไหวไร้สุ้มเสียงมาจากส่วนลึกของแดนมืดนิรันดร์แล้วไม่สิไม่ใช่แค่ส่วนลึกของแดนมืดนิรันดร์เยี่ยนอวี๋ที่ ‘สลาย’ ประสาทสัมผัสทั้งห้าอย่างรวดเร็วมองไปที่ข้างใต้เท้าทันที
ในขณะเดียวกัน…“อ้ะเนะ?”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่พบว่าใต้เท้าท่านพ่อมีปลาตัวใหญ่ตัวหนึ่ง เขาก็ดิ้นทันทีต้าซือมิ่งนอกจากจะกระโดดไปด้านข้างอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่วในขณะที่รับรู้ถึงความผิดปกติ เขายังหยิบกระเป๋าใบน้อยของเด็กน้อยออกมาจากนั้น…ซู่ปลาตัวใหญ่ที่แต่เดิมจะกลืนกินต้าซือมิ่งสองพ่อลูกถูกซัดเข้าไปในกระเป๋าของเด็กน้อยและ ‘หายไป’ ทันที มันถูกจับไว้แล้ว“ฮ่า…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะ นี่ถือเป็นการปลุกเสกเบิกเนตรให้กระเป๋าของเขา เนื่องจากก่อนหน้านี้วิ่งหนีออกมาเร็วเกินไป เขาจึงไม่ทันได้จับปลาสักตัวเลย ตอนนี้ล่ะดี จับได้ตัวหนึ่งแล้ว“ฮ่า…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ยิ้มกว้างไม่หุบก็จูบท่านพ่อเขา “รัก รักพ่อ…”
ท่าทางมีความสุขของเขาทำให้จักรพรรดิเปลวเพลิงที่กำลังสลายอดสงสัยไม่ได้ว่าตนเองไม่ได้ลากพวกเขาไปตายด้วยกัน แต่กำลังช่วยเหลือเด็กน้อยให้สมปรารถนาเจ้าแม่หนี่ว์วาที่กำลังมองเด็กน้อยเช่นกัน สีหน้านางเปลี่ยนเล็กน้อย แม้ตัวนางจะเหี่ยวลงเป็นหญิงชรา อันที่จริงก็ดูไม่ค่อยออกเพราะถึงอย่างไรก็น่าเกลียดเหมือนกัน ทว่า…“ฮึ” จักรพรรดิเปลวเพลิงส่งเสียงขรึม “ในเมื่อนายน้อยชอบสิ่งมีชีวิตไร้
