่างสมบูรณ์ หวังว่าเจ้าจะกลับมาเดินทางไปกับพวกเราอีกครา”
จวนซวีที่สีหน้าค่อยๆ จางลงจากสีดำกลายเป็นสีแดงพยักหน้า“หากข้าทำไม่สำเร็จ หวังว่าเซวียนหยวนจะไม่พลาด เราไม่มีเวลาแล้ว จากไปครั้งนี้ จากไปตลอดกาล”“ห้ามพูดว่าจากไปตลอดกาล” เจ้าแม่หนี่ว์วาทนไม่ไหวพูดขึ้นว่า“อาจจะได้เจอกันอีก รอวันที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้าสร้างกฎใหม่ บางทีเราอาจจะได้เจอกันอีก”จวนซวีกลับรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ ทว่าเขายังคงพยักหน้าพูดว่า“ได้”“ลาก่อน” ไท่เฮ่าและเทพที่เหลืออำลาจวนซวีและหายตัวไปจากที่เดิมแต่กลิ่นอายของพวกเขายังไม่สลายไป ส่วนจวนซวี เขาก็เข้าไปยังส่วนลึกของถ ้ามรณะพร้อมกับกลิ่นอายของพวกเขาจุดหมายของเขาคือที่ที่ลึกเข้าไปหมื่นจั้งจากที่ที่ลึกที่สุดที่พวกเขาเคยสำรวจเจอตามที่พวกเขาคาดเดา ที่นั่นคือแดนมืดนิรันดร์ที่แท้จริงสิ่งมีชีวิตใดๆ เข้าไปเท่ากับตาย…ในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋กลับจับบางอย่างผิดปกติได้ “สามี เจ้าพบหรือไม่ว่ากลิ่นอายของเซวียนหยวนจางลงมาก”
“กลิ่นอายของจวนซวีกลับพลุ่งพล่าน” หรงอี้ตอบเยี่ยนอวี๋หรี่ตาลง “เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเขาทอดทิ้งเซวียนหยวนและปล่อยจวนซวีไป แต่อาการบาดเจ็บของจวนซวีสาหัสมากกว่า”“แต่จวนซวีฉลาด ละเอียดรอบคอบมากกว่า” หรงอี้แสดงความคิดเห็นอย่างเป็นกลางเยี่ยนอวี๋เงียบไม่พูดจา นางรู้ว่าจวนซวีสามารถแสดงศักยภาพได้มากกว่าในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ อีกทั้งพลังของจวนซวีและเซวียนหยวนมาจากต้นกำเนิ
