ี อย่าทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย”เดิมทีเยี่ยนอวี๋ไม่ได้ต้องการคำขานตอบจากคำสั่งนี้ นางทำท่าจะจากไป ทว่าดอกไม้พยักหน้าอีกครั้ง มันดูฉลาดไม่ธรรมดาจริงๆเยี่ยนอวี๋จึงจากไปอย่างวางใจอีกครั้ง…เจ้าตัวน้อยจึงนั่งอยู่ในหมู่เมฆกับดอกไม้ของเขาอย่างเชื่อฟัง รอท่านพ่อและท่านแม่กลับมา ครานี้เขาไม่ได้ตามไปและไม่กล้าตามไปกลัวถูกตีเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่มีความจำเป็นเลิศไม่มีทางลืมภาพน่าอนาถของตี้เซินที่ถูกจัดการ เมื่อคิดถึงในครานี้เขายังอดหดตัวไม่ได้ “น่ากลัว จัง…”ทำผิด ก็ ก็จะถูก แม่ ตี โชคดี ที่เป่าไม่ผิดเยี่ยนเสี่ยวเป่าคิดอย่างอารมณ์ดี หารู้ไม่ว่า… ทางฝั่งท่านพ่อของเขากำลังตกอยู่ในอันตรายเทพทั้งห้าที่ถึงอย่างไรก็มีพื้นฐานตบะดี พวกเขาก็สงบลงอย่างรวดเร็วและเตรียมจะเปิดโลงศพทั้งสองโลงอย่างระมัดระวัง แม้ยังคงแสบตามาก ดวงตายังคงพร่ามัว แต่พวกเขาก็จะไปเปิดไว้ก่อนในขณะนี้เอง ช่วงจังหวะเพียงแค่สิบกว่าลมหายใจหลังจากที่ต้าซือมิ่งนอนเข้าไป
เยี่ยนอวี๋ก็เตรียมตัวกำลังจะมาหลังจากสั่งสอนเด็กน้อยเสร็จ“เปิด”ไท่เฮ่าเปิดฝาโลงศพก่อนแล้วเยี่ยนอวี๋ที่ยังมาไม่ถึงแต่รับรู้ได้ตกใจและปรากฏตัวทันที “หยุด”
