นปฐมราชินีเยี่ยนก็อย่าคิดจะอยู่อย่างมีความสุขกับคุณชายหรง นางขอสาปแช่งพวกเขาสาปแช่งพวกเขาทั้งครอบครัว ขอให้…คำสาปแช่งสุดท้าย เจี่ยนชิวยังไม่ทันคิด ปฐมราชินีเยี่ยนก็มอบแสงหลากสีอันเป็น ‘มงคล’ ให้นาง ทำให้นางสิ้นสลายไปอย่างสมบูรณ์และในครานี้ เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ว่า เจี่ยนชิวสูญสิ้นไปจนหมดแล้วเห็นทีก่อนหน้านี้ที่เจี่ยนชิว ‘มีชีวิต’ อยู่ได้ตลอดคงจะเป็นเพราะมีเหล่า ‘ราชาแห่งจักรวาล’ คอยปกป้องที่แท้พวกเขาขนานนามตนเป็น ‘ราชาแห่งจักรวาล’ ฟังดูแล้วเหมือนกับว่าพวกเขาแค่ต้องการกุมจักรวาลแห่งนี้แทนนางเท่านั้นจริงๆ
“หากต้องการพวกนี้จริงๆ บอกข้าก็ได้ ข้าให้ได้ทั้งหมด” เยี่ยนอวี๋เอ่ยขึ้นเบาๆ ยังคงรู้สึกไม่ชอบมาพากล บัดนี้นางแค่อยากหาพวกเขาให้เจอ ถามพวกเขาด้วยปากตนเองว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่?หรงอี้เข้าใจความคิดของนางดีจึงโอบนางไว้อย่างสงสารยิ่งกว่าเดิม “ต้องหาเจอแน่นอน นางบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าพวกเขาออกจากหลุมศพไม่ได้ บางทีอาจจะมีเบาะแสบางอย่างในปราสาทผีแห่งนี้ก็ได้”“อืม” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า กลับมองไปที่กู้จื่อเฟิงและทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ “เรื่องที่ได้ยินวันนี้ห้ามแพร่งพรายออกไป”“นายท่าน?” ซีหวังหมู่โยนตะขาบที่ตายไปแล้วทิ้งอย่างเป็นกังวลและเดินมาข้างหน้าเยี่ยนอวี๋ “ท่านกลัวว่า…” แพร่งพรายออกไปจะส่งผลกระทบต่อจวินโฮ่วหรือ“ใช่” เยี่ยนอวี๋พูดแทรกขึ้นและยกมือขึ้นลูบมงกุฎของซีหวังหมู่อธิบายว่า “คำพูดของเจี่
