งที่กระโดดหลบไปข้างหลังเยี่ยนอวี๋ทันทีถูกเด็กน้อยถีบทีหนึ่ง “ของ เป่า นี่แน่ะ…”เด็กน้อยเพิ่งพูดจบ…“ออกไปซะ!”เม่ยเอ๋อร์ที่พุ่งขึ้นมากลางอากาศใช้ดาบเล่มใหญ่ในมือที่มีขนาดยาวเท่า ‘ท้องฟ้าทั้งผืน’ ตวัดขึ้นไป ทำให้ใยแมงมุงถูกผ่าแยกเป็นสองซีก เสียงดัง ฉึบ“อัสนีบาตพิโรธ!”
เทพอัสนีที่โจมตีใส่ก็เดือดดาลด้วยเปลวเพลิงฟ้าคะนอง เมือกที่พ่นขึ้นมาระเหยในทันที ไม่เหลือแม้แต่เศษซากวี้ดจางอวิ๋นเมิ่งที่กลายร่างเป็นนกเฟิ่งหวงองค์จริงก็เดือดดาล นางปล่อยเพลิงนิพพานหลากสีที่ประกอบด้วยเพลิงนิพพานต้นกำเนิดของจักรวาล เผาสัตว์พิษน้อยใหญ่ที่พยายามจะพุ่งเข้ามาหลังจากที่ไฟด้านหน้าสลายไปเสียงไฟแผดเผาดังปะทุ เห็นได้ว่าสัตว์พิษทั้งห้ามีจำนวนมากจริงๆ แต่ไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลยไม่เพียงเท่านี้ ซีหวังหมู่ใช้กรงเล็บจิกลงไปที่ตัวอะไรบางอย่างที่คืบคลานอยู่ข้างใต้เท้าพวกเยี่ยนอวี๋แล้วกราชากมันออกมาทันที “ไสหัวออกมาซะ”ซู่ตะขาบสีดำแดงขนาดใหญ่ถูกซีหวังหมู่ดึงออกมาทันทีเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เห็นดังนั้นก็เกาศีรษะ รู้สึกคันศีรษะยิบๆซีหวังหมู่มีบทบาทดุร้ายกลับกัดตะขาบยักษ์นั่นทันที“บัดซบ!”
อินหลิวเฟิงรับไม่ได้กับภาพตรงหน้านี้ แต่เขายังอดอุทานอย่างชื่นชมความอาจหาญของซีหวังหมู่ไม่ได้ เจ้าสัตว์น่าสะพรึงเช่นนี้ มันยังกล้ายัดเข้าไปในปาก ไม่กลัวโดนกัดเลย ทว่าเขาเพิ่งอุทานเสร็จลำแสงสีดำลำหนึ่งก็กวาดมาทางตำแหน่งของเขาครั้นลำแสงกวาดมาใกล้…
