ว ‘น้อย’ มาทันที นางรับรู้ได้ว่า จิ้งจกตัวนี้ตอนนี้สลบไปแล้ว แต่ในร่างกายของมันมีไอพิษร้ายและกลิ่นอายผีที่รุนแรงมาก รุนแรงกว่าสัตว์ประหลาดอีกสี่ตัวแต่เจ้าจิ้งจกตัวนี้กลับถูกลูกของนางจับไว้อย่างง่ายดายเช่นนี้และยังสลบไปด้วย?เยี่ยนอวี๋อดไม่ได้ที่จะตรวจดูมืออวบอ้วนน้อยๆ ของเด็กน้อยทันทีนางกลับพบว่ามือของเด็กน้อยขาวนุ่มมาก ไม่มีอาการถูกพิษแต่อย่างใด
“เกิดอะไรขึ้น” กู้จื่อเฟิงถามอย่างงงงัน เขาไม่เข้าใจได้จริงๆ ว่านี่มันคือวิธีการอะไรกันเยี่ยนอวี๋สั่งสอนลูก “เสี่ยวเป่าห้ามจับของมั่วซั่วอีกนะ”“แต่ว่า มันจะ กัดเป่า” เยี่ยนเสี่ยวเป่าคิดว่าตนเองไม่ได้ทำอะไรผิดเยี่ยนอวี๋ “…” นางไม่สามารถแย้งกลับได้จากนั้นต้าซือมิ่งก็สอนว่า “ลูก ลูกต้องใช้ค้อน ใช้มือจะทำให้มือสกปรก”“อ๋อ” เจ้าตัวน้อยก็บอกว่าเข้าใจแล้ว แต่ว่าครั้งหน้าจะทำอีกหรือไม่นั้น ต้าซือมิ่งไม่รู้ทว่าเขาเองก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้ ถึงอย่างไรหากทำอีกก็แค่สอนอีก หากทำอีกก็… ตีสักยก“ท่านเสี่ยวเป่า ท่านไม่เป็นไรจริงๆ หรือ” อินหลิวเฟิงที่ยังคงเป็นกังวล เขากลัวว่านายน้อยจะล้มลงกะทันหัน ถึงอย่างไรเขาก็จับจิ้งจกพิษยุคก่อนประวัติศาสตร์เชียวนะกู้จื่อเฟิงเองก็ประหลาดใจ “นายน้อย ท่านไม่โดนพิษเลยหรือ”“…เหมือนกับว่าจิ้งจกจะรู้สึกเผ็ด” เยี่ยนอวี๋ที่กำลังศึกษาจิ้งจกที่สลบไปขณะที่ต้าซือมิ่งเว้นจากการสั่งสอนลูกกล่าว เจ้าจิ้งจกตัวนี้เหมือนกับว่าจะคล้ายกั
