ลูกน้อยยังปลุก ‘พลังตาวิเศษ’ ในตัวตื่น เป็นพลังที่สามารถเห็นทุกอย่างที่เป็นเท็จได้เหมือนกับเขา แต่วิชาใหม่ของเด็กน้อยคนนี้เหมือนกับว่าจะกำเนิดขึ้นพร้อมกับดอกไม้ไท่อี่ต้าซือมิ่งยังไม่ค่อยมั่นใจ ดังนั้นเขาจึงให้เด็กน้อยปล่อยดอกไม้ออกมา ทว่า… ดอกไม้ของเด็กน้อยเพิ่งจะเบ่งบาน แสงหมอกงดงามที่แผ่ซ่านออกมาจากพวกมันก็ทำให้กลุ่มแมลงที่กำลังทำลายเกราะป้องกันเข้ามาเป็นกลุ่มแรกตกใจจนหนีไปอย่างประจวบเหมาะ?นี่มัน… เทพอัสนีที่กะพริบตาสองสามทีก็พบว่าแมลงน้อยที่เพิ่งมุดเข้ามาให้เกราะป้องกันตกใจหนีไปแล้วจริงๆ? พวกมันพากันมุดกลับไปข้างนอกอย่างตะเกียกตะกาย?ซีหวังหมู่ที่เห็นแล้วเช่นกันก็ถามขึ้นว่า “นี่มันเรื่องอะไรกันอีก”“มิทราบ” เทพอัสนีไม่เข้าใจเหมือนกันทว่าในครานี้เองดอกไม้น้อยๆ นับไม่ถ้วนเหล่านั้นรวมตัวกลายเป็นดอกไม้ขนาดใหญ่หนึ่งดอก มันบานออกไปข้างนอกเกราะป้องกันแล้ว อีกทั้งมันยังกินเจ้าแมลงเหล่านั้นภายในชั่วพริบตาจากนั้น… ดอกไม้ดอกใหญ่ที่หดกลับเข้ามาในร่างกายของเจ้าตัวน้อยเงียบๆ กลับไม่ได้ส่งเสียงกลืนลงไป
นี่ทำให้เยี่ยนอวี๋โล่งอก “โชคดีที่ไม่ได้กลืนลงไป” ลูกน้อยกินแมลงคงรู้สึกน่าขยะแขยงเกินไปทว่าต้าซือมิ่งที่ครานี้ยื่นมืออันเรียวยาวของเขาไปทางเด็กน้อยแล้ว “ให้ดอกไม้คายหนอนตัวหนึ่งให้พ่อดูหน่อย”“หาววว… ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่หาวอย่างเกียจคร้าน เขาก็งอกดอกไม้ดอกหนึ่งออกมาอย่างเกียจคร้านต่อไปและในดอกไม้
