“ลำดับต่อไป… ขอเชิญเหล่าศิษย์ยอดฝีมือห้าสิบคน จากสำนักหลิงเซียน!”
สิ้นเสียงประกาศก้องกังวานของผู้อาวุโสสำนักหนานไห่
ที่ปากทางเข้าที่ห้าของลานประลอง สวีหมิง, อู๋เสี่ยวพั่ง, อวี๋สุ่ยเอ๋อร์ และศิษย์สำนักหลิงเซียนอีกสี่สิบเจ็ดชีวิต ต่างเดินเรียงแถวออกมาด้วยท่วงท่าที่พยายามรักษาความสงบนิ่ง
ทว่า… เสียงตอบรับในสนามกลับเงียบกริบจนน่าใจหาย
ช่างแตกต่างจากตอนที่ถ้ำจี๋หั่ว, สำนักหนานซาน และหอก่วนชิงเปิดตัวอย่างสิ้นเชิง แม้สำนักหลิงเซียนจะเป็นหนึ่งในห้าขุมกำลังระดับท็อปของแคว้นหนานอวิ๋น แต่ ณ ที่แห่งนี้คือถิ่นของสำนักหนานไห่ เสียงเชียร์ที่กึกก้องย่อมเทไปให้เจ้าถิ่นจนหมดสิ้น ส่วนสำนักอื่น… มีเพียงความเงียบงันเป็นเพื่อน!
กลางลานประลองที่ลอยตระหง่านอยู่เหนือผิวน้ำ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตานับห้าหมื่นคู่ที่จ้องมองลงมาราวกับฝูงมดแตกรัง สวีหมิงและศิษย์น้องอีกสองคนต่างก็รู้สึกประหม่าจนลมหายใจติดขัด
บรรยากาศที่นี่มันคนละชั้นกับงานประลองภายในสำนักอย่างสิ้นเชิง!
เสียงผู้คนที่ดังเซ็งแซ่จนหูอื้อ และแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ของพื้นสนามที่เกิดจากการขยับตัวของสัตว์อสูรยักษ์ใต้ล่าง มันสอดประสานไปกับจังหวะหัวใจของพวกเขาท
