ี้ก็ถูกเยี่ยนอวี๋สกัดและกำจัดทายาทไปแล้ว แต่แล้วมันยังคงปรากฏตัวขึ้นนัยน์ตาเยี่ยนอวี๋เคร่งขรึม ไม่เข้าใจว่าวิชาต้องห้ามที่นางกำจัดทิ้งด้วยมือของตนเองเหตุใดจึงยังสามารถปรากฏตัวได้ ในเมื่อนางทำลายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว
เจี่ยนชิวในครานี้ นางก็ถามขึ้นอย่าง ‘ยากลำบาก’ ในเวลาที่เหมาะสมว่า “นายท่าน ตอนนี้ทำอย่างไรดีเพคะ ซีซีทนได้อีกไม่นานท่านต้องตัดสินใจแล้ว”ทว่าเยี่ยนอวี๋ไม่ได้ตอบ เยี่ยนจื่อเยี่ยก็ตอบด้วยเสียงที่แหบแห้งว่า“ฆ่ามัน”“พี่ใหญ่?” เยี่ยนอวี๋หันไปมอง เห็นดวงตาแดงก ่าของพี่ใหญ่น ้าตากลับถูกห้ามไว้แล้ว นัยน์ตาปรากฏแววแปลกประหลาดเยี่ยนจื่อเยี่ยที่มองมาที่น้องสาวเช่นกัน เขาก็พูดซ ้าว่า “ฆ่ามันท่านแม่ไม่อยากให้ตนเองกลายเป็นเครื่องมือที่ทำร้ายพวกเราในวันใดวันหนึ่งหรอก”“แต่ว่า…” เยี่ยนอวี๋อยากจะพูดว่าใช่ว่าจะไม่มีวิธี ลองคิดดูก่อนได้ นางกำลังคิดมาตลอดแต่เยี่ยนจื่อเยี่ยกระโดดขึ้นกลางอากาศและพุ่งไปหาวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นแล้วนี่มัน…เยี่ยนอวี๋ยื่นมือไปทางพี่ใหญ่ทันที “พี่ใหญ่ กลับมา”ทว่าด้วยความสามารถในการตระหนักรู้และตบะที่ได้รับจากความฝันที่เยี่ยนอวี๋มอบให้เยี่ยนจื่อเยี่ย ทำให้เขาเลี่ยงนางและออกไปโดยที่นางไม่ทันตั้งตัวได้
แต่เสียงของเยี่ยนอวี๋ทำให้ซีหวังหมู่ที่ขยายตัวใหญ่ขึ้นเพื่อต้านทานวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นยื่นมือไปจับเยี่ยนจื่อเยี่ยที่โถมตัวออกไปไว้ “ห้ามไป”ทว่าเยี่ยนจื่อเยี่ยที่ราวกับว่าจะรู้ล่