วยปกปิดคำโกหกของเขา
อะไรคือคำโกหก? เพียงแค่พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยและมั่นใจ โดยที่คนอื่นไม่สามารถพิสูจน์ได้ นั่นก็คือความจริงแล้ว หลี่ลี่ฟังคำวิเคราะห์ของท่านเฒ่าเมิ่งแล้วชูนิ้วโป้ง สรรเสริญว่าท่านเฒ่าเมิ่งฉลาดล้ำเลิศ เดาเหตุการณ์ได้ละเอียดราวกับได้เห็นกับตา
ท่านเฒ่าเมิ่งหัวเราะร่าแล้วดุว่า “พอเถอะ ในเมื่อกลับมาแล้ว รีบไปหยิบตำราวิชายาสักเล่มไปศึกษาเสีย แต่เดิมข้ายังกลัวว่าเจ้าจะไม่กลับมา ตายอยู่ที่เขาเสือคำราม แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเจ้าเด็กนี่เป็นตัวอัปมงคล ไปที่ไหนก็สร้างความวุ่นวายที่นั่น ไม่มีทางตายง่ายๆ หรอก”
หลี่ลี่หัวเราะพลางกล่าว “นั่นก็เพราะอาศัยชื่อเสียงของท่านไม่ใช่หรือ? มิเช่นนั้นที่ลานประลอง พวกศิษย์คงไม่เพียงแค่ทุบตีข้า แม้แต่อาจารย์ก็คงลงโทษข้า แต่พอได้ยินว่าข้าได้รับความชื่นชมจากท่าน ได้ติดตามท่านเรียนวิชาปรุงยา พวกเขาถึงได้ปล่อยข้าไป แต่ว่า…”
หลี่ลี่ขมวดคิ้ว
“เจ้าเด็กนี่ อย่าแสร้งทำเป็นกังวลไปหน่อยเลย พูดมาเถอะ เจ้าไปสร้างเรื่องกับใครอีกแล้ว ให้ข้าไปช่วยจัดการให้ใช่ไหม?” ท่านเฒ่าเมิ่งทำหน้าดูถูก
“ฮ่าๆ ท่านเฒ่าเข้าใจข้าจริงๆ แต่ครั้งนี้ข้าไม่ได้กังวลเรื่องศิษย์ที่เป็นศัตรูกับข้าหรอก แต่เป็น…”
หลี่ลี่เล่าเรื่องที่มหาบุรุษชือหยางเรียกพบเขาวันนี้ “แต่เดิมข้าตั้งใจจะมาขอเป็นศิษย์ของท่านในอนาคต แต่ตอนนี้มหาบุรุษชือหยางกลับมาแย่งชิง ท่านช่วยออกหน้าปฏิเสธเขาแทนข้าได้ไหม?”
สีห
