ยี่ยนอวี๋จูบศีรษะของเด็กน้อยทันที “เสี่ยวเป่าเก่งจังเลย”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกชมก็ยิ้ม ฮี่ๆ และยังรวบแสงจางๆ นั่นเข้ามาให้ท่านแม่ของเขา “ให้… แม่”ทว่า ต้าซือมิ่งยื่นมือมาทางเขา “ให้พ่อ”“ไม่…” เด็กน้อยปฏิเสธทันควัน เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ลืมสิ่งที่ท่านพ่อพูดเมื่อครู่นี้ว่าจะตีเขา
น่าเสียดายที่เขาเพิ่งปฏิเสธ ท่านพ่อเขาก็ขโมยลำแสงจางๆ ที่ถูกเขารวบไว้ไปแล้ว“เนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตะลึง ยังมองหมอกสีขาวที่อยู่ในมือของตนไม่เข้าใจว่าเหตุใดลำแสงจางๆ ที่ถูกเขาขังไว้จึงถูกท่านพ่อแย่งไปได้ในขณะที่เด็กน้อยเหม่ออยู่นั่นเอง ต้าซือมิ่งก็บีบลำแสงจางๆ นั่นจนแตกละเอียดเพียงแค่ชั่วพริบตา…บรู๊ว!กรั๊กๆๆ!…เสียงผีสางและหมาป่าที่ร้องโหยหวนดังขึ้นจากลำแสงจางๆ นั่นสีหน้าเหล่าทวยเทพแปรเปลี่ยนเล็กน้อย หยวนสื่อเทียนจุนพูดขึ้นว่า “วิชาค้นวิญญาณของยมโลก!”“ทหาร! ไปเชิญยมราชมาตำหนักสวรรค์” เทียนตี้บัญชาทันทีแต่ต้าซือมิ่งยังไม่ทันเก็บมือ ลำแสงทั้งเก้าที่ไหลออกมาจากระหว่างคิ้วของเขาก็ห่อหุ้มแสงที่กระจัดกระจายเหล่านั้นไว้ไม่เพียงเท่านี้…“จงขัง”
หรงอี้ที่สร้างค่ายกลขังอนุสติที่เพิ่งถูกปลุกตื่นในตัวเขา เห็นได้ชัดว่าจุดประสงค์ของเขาคือต้องการกักคนในยมโลกไว้ด้วยลำแสงจางๆ นี้ เพราะเขาสงสัยแล้วว่า ผู้ที่ลงมือกับเหยาจีก็คือผู้ที่ขโมยสองมหาพลังบางส่วนของของเขาไป หากเขาเดาไม่ผิด ฝ่ายตรงข้ามต้องการกวนน ้าให้ขุ่นและถือโอกาสจับปลาใ
