ซู่…ใบไม้สีเขียวขจีงอกเงยท่ำมกลำงแสงสีขำวของเด็กน้อยและยังแผ่ซ่ำนจิตวิญญำณพิเศษอันทรงพลังออกมำ? และพลังเหล่ำนี้เห็นได้ชัดว่ำผสำนเข้ำไปในอนุสติและร่ำงกำยของท่ำนพ่อเขำด้วยกำร‘กระตุ้น’ ของเจ้ำตัวน้อย ขณะที่ผสำนเข้ำไป ท ำให้เกิดผลลัพธ์ที่เยี่ยนอวี๋รู้สึกเหลือเชื่อเมื่อแสงสีเขียวรูปใบไม้ของเยี่ยนเสี่ยวเป่ำเหล่ำนี้ผสำนเข้ำไปในร่ำงกำยของต้ำซือมิ่ง เส้นลมปรำณและอวัยวะที่ปริแตกอีกครั้งก็ก ำลังได้รับกำรฟื้นฟู มันเห็นผลในทันทีทันใดไม่เพียงเท่ำนี้…“อ้ะเนะ…”เยี่ยนเสี่ยวเป่ำที่ส่งแสงสีเขียวเข้ำไปในอนุสติของท่ำนพ่ออย่ำงต่อเนื่อง เขำยังช่วยท่ำนพ่อของเขำรวบรวมสติเรียก ‘พ่อน้อย’ ตัวน้อยๆ ออกมำ ท ำเอำเขำดีใจมำกทว่ำต้ำซือมิ่งไม่ได้ให้ตนตัวน้อยๆ ‘ท ำงำน’ เขำเรียกมันกลับไปในหว่ำงคิ้วและปรับลมปรำณของตนท่ำมกลำงแสงสีเขียวที่เด็กน้อยแผ่ซ่ำนออกมำ
เยี่ยนอวี๋โล่งอก ในขณะเดียวกันก็มองเด็กน้อยอย่ำงไม่อยำกจะเชื่อ คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ำลูกชำยตัวน้อยของนำงจะปลุกพลังฟื้นคืนชีพที่สืบทอดจำกนำงขณะที่ยังมีอำยุน้อยเช่นนี้มิหน ำซ ้ำ… เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ว่ำวิชำฟื้นคืนชีพของเด็กน้อยมีอิทธิฤทธิ์แข็งแกร่งกว่ำของนำงเยี่ยนอวี๋เชื่อว่ำเมื่อวันเวลำผ่ำนไป ควำมส ำเร็จของเด็กน้อยคงจะอยู่เหนือนำงส่วนในบัดนี้ เยี่ยนอวี๋รู้ว่ำที่เด็กน้อยสำมำรถรักษำท่ำนพ่อของเขำได้น่ำจะเป็นเพรำะเกี่ยวข้องกับสำยเลือด ถึงอย่ำงไรสองพ่อลูกในบัดนี้ก็ก ำลังหำย
