้ทันทีเยี่ยนอวี๋เบิกตาโต แต่คุณหนูเจี่ยงผลักนางเข้าไปในกรงและปิดประตูแล้ว “เจ้าอยากมาเอง ตอนนี้ก็อย่าคิดจะสร้างปัญหา อยู่เฉยๆเถอะ”
“อ้ะเนะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้องโหวกเหวกใส่คุณหนูเจี่ยงอย่างไม่พอใจ ต้าซือมิ่งเหลือบมองคุณหนูเจี่ยง เพราะนางผลักภรรยาของเขาแต่เยี่ยนอวี๋โอบสองพ่อลูกไว้ ส่งความคิดไปว่า ‘ดูว่าเทพมังกรของพวกเขาเป็นอย่างไรก่อน ข้ารู้สึกว่าจะเกี่ยวข้องกับสามี’‘น่า โมโห’ เสียงเล็กเสียงน้อยของเด็กน้อยจู่ๆ ก็ดังขึ้นในอนุสติของเยี่ยนอวี๋ ทำให้นางเบิกตาโพลงอย่างตะลึง “เสี่ยวเป่า เจ้าส่งความคิดให้แม่ได้แล้วหรือ”เยี่ยนเสี่ยวเป่ากะพริบดวงตากลมโตของเขา พยายามจะตอบท่านแม่ของเขาอย่างเช่นเมื่อครู่นี้ ทว่าเขาทำไม่ได้แล้ว…“ไม่รีบ” เยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยเบาๆ “เสี่ยวเป่าได้ยินก็เก่งมากแล้ว”“ใช่แล้ว” ต้าซือมิ่งเองก็ชื่นชมเด็กน้อยเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ห่อเหี่ยวเพิ่งจะรู้สึกดีขึ้น เขากอดท่านพ่อของเขาอย่างกระปรี้กระเปร่าขณะเดียวกัน…ซ่า ซ่าๆ…เสียงน ้าที่ไหลทะลักออกมาอย่างผิดปกติดังขึ้นจากน ้าพุบ่อนั้น
เจี่ยงหลงจย่งที่เพิ่งเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียง เขาแสดงสีหน้าดีใจปนประหลาดใจทันที “เทพมังกรตอบสนองเร็วเช่นนี้เลยหรือ”“ดูท่าจะใช่เจ้าค่ะ” คุณหนูเจี่ยงก็ดีใจมากเช่นกันผู้อาวุโสที่เข้ามาพร้อมเจี่ยงหลงจย่งก็แสดงสีหน้าเหลือเชื่อ อีกทั้งเมื่อเห็นใบหน้าของต้าซือมิ่ง สีหน้าพวกเขาก็ยิ่งปรากฏชัดทวีคูณ“นี่มัน…”“เห็นที