จ้ามั่นใจหรือว่าเจ้าเคยเห็นบุคคลที่มีผมสีเขียวดวงตาสีเขียวเหมือนกับสามีของข้า”“มั่นใจขอรับ ครานั้นข้าเพิ่งเริ่มมีสติสัมปชัญญะจึงจำได้แม่นเพราะว่าเขาเข้ามาในร่างกายของข้าด้วยตนเอง และไม่เคยออกมาอีกเลย เป็นเวลากว่าหมื่นปีแล้ว” เจดีย์สีขาวกล่าวเยี่ยนอวี๋กลับขมวดคิ้วถาม “แต่วันนั้นข้าเข้าไปก็ไม่เห็นรับรู้ถึงอะไร”“นั่นเป็นเพราะว่านายหญิงท่านอยู่บนพื้นผิวของโลกในเจดีย์เท่านั้น ในร่างกายของข้าน้อยอันที่จริงจำลองโลกโลกหนึ่งไว้ ในนั้นมีชีวิตดั้งเดิมของสิ่งที่พวกท่านเรียกว่าจักรวาลทางเหนือ วันนั้นนายหญิงไม่ได้ไปถึงโลกในเจดีย์ ท่านจึงไม่สามารถสัมผัสถึงสรรพสัตว์อื่นๆ ในนั้นได้ และยิ่งไม่สามารถสัมผัสถึงนายท่านสีเขียวที่ลึกลับท่านนั้นได้” เจดีย์น้อยสีขาวกล่าว
เยี่ยนอวี๋กะพริบตาสองสามที จิตเหนือสำนึกของนางเข้าไปในเจดีย์น้อยสีขาวทันที ฝ่ายหลังยิมยอมแต่โดยดี นอกจากจะไม่คัดค้านแล้ว ยังเปิดกลไกข้างในให้กลิ่นอายลึกลับบางเบาไหลออกมาจากเจดีย์ และกลิ่นอายนี้…ทำให้เยี่ยนเสี่ยวเป่าเงยหน้าขึ้นและชี้ไปที่เจดีย์น้อยสีขาว มองไปที่ท่านพ่อของเขาอย่างประหลาดใจ “พ่อ? มี จริงๆ?”หรงต้าซือมิ่งที่นวดระหว่างคิ้วเบาๆ เห็นได้ชัดว่าก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าในเจดีย์หลังนี้มีเขาสีเขียวอยู่ด้วย แสดงว่าอักษรศักดิ์สิทธิ์และพลังที่เขากลืนกินยังไม่ครบ?หรือไม่ก็พลังต้องห้ามที่เขารู้สึกว่ายังไม่สมบูรณ์อันที่จริงไม่ถูกต้อง สิ่งที่ไม่สม
