ียกได้รวมกันเป็นเส้นสายสีเขียวดูยิ่งใหญ่ ถึงกับทำให้อินหลิวเฟิงและเซ่าเฮ่าที่อยู่ในดินแดนสี่ราชวงศ์ถูกดึงดูดด้วยแสงสีเขียวที่โดดเด่นนี้ “ทำไมรู้สึกเหมือนการต่อสู้จะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆนะ”เซ่าเฮ่าขมวดคิ้ว อยากจะไปดู “ข้ายังคงวางใจไม่ลง ข้าอยากไปดูเสียหน่อย”“ไม่ได้! กูไหน่ไนบอกแล้วว่าให้พวกเราเฝ้าที่นี่ นี่เจ้าจะละทิ้งหน้าที่หรือไร” อินหลิวเฟิงไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง “ข้าบอกไว้เลยว่า เราไปแล้วก็ช่วยอะไรไม่ได้ รีบจัดการเรื่องทางนี้ให้เสร็จดีกว่า! หากเจ้ามีเวลาว่างมาห่วงกูไหน่ไน เอาอย่างนี้ดีหรือไม่ ดัชเชสเยี่ยเฮ่อนั่นเจ้า
ไปจัดการ? ข้าเห็นนางชอบเจ้าดี ไม่แน่ว่าหากเจ้าใช้กลยุทธ์ชายงามนางอาจจะไม่ดื้อรั้น ยอมเชื่อฟังพวกเราทันทีก็ได้”เซ่าเฮ่า “…”ปากของเจ้าวิหคทมิฬร้ายขึ้นทุกวันจริงๆทว่าปราชดก็ส่วนปราชด ท้ายสุดเซ่าเฮ่าก็ไม่ได้ไปทางเหนือในขณะเดียวกัน…ซีหวังหมู่ที่ตะลึงกับความเคลื่อนไหวที่บัลเดอร์ก่อขึ้น มันก็ร้อนรน “เจ้าคนชั่วร้ายนั่นต้องการจะทำให้จวินโฮ่วท้องแตกตายหรือไง!นายท่าน ท่านไม่ช่วยย่อยหน่อยหรือ”เยี่ยนอวี๋เองก็อยาก แต่ต้าซือมิ่งไม่ให้ ทุกครั้งที่นางขยับกระบี่ไท่ชาง ต้าซือมิ่งก็เดินขึ้นหน้าหนึ่งก้าว เขาต้องการครอบครองแสงสีเขียวนั่นเพียงผู้เดียวเยี่ยนอวี๋กังวลว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไป นางคงเป็นคนส่งสามีไปข้างหน้าบัลเดอร์เสียเอง ดังนั้นนางจึงไม่ได้ ‘แย่ง’ แสงสีเขียวประหลาดเหล่านี้บัลเดอร์พบว่า
