“ตอนนี้พื้นที่บริเวณทะเลสาบสือซ่าไฮ่น่าใจเหมาะสมกับเผ่ามารที่สุด หรือว่าให้พวกเขาไปที่นั่นก่อนดี”“ก็ดี” เยี่ยนอวี๋ฝากให้หยวนสื่อเทียนจุนจัดการ “หยวนสื่อ เรื่องนี้ขอฝากให้เจ้ารับผิดชอบ ต้องช่วยเผ่ามารอพยพเข้าไปในทะเลสาบสือซ่าไฮ่ทั้งหมดอย่างปลอดภัย”“ปฐมราชินีวางใจ” หยวนสื่อเทียนจุนพยักหน้าก่อนจะถามว่า“ปฐมราชินีจะไปอีกแล้วหรือ”เยี่ยนอวี๋พยักหน้า “ใช่แล้ว ต้องไปแอตแลน ส่วนทางสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เจ้าและเทียนตี้เฝ้าให้ดี”“ได้” หยวนสื่อเทียนจุนย่อมไม่มีความเห็น ทว่า… เขาจำเป็นต้องพูดว่า “ข้าลองนับนิ้วทำนายแล้ว ลางร้ายในแอตแลน ท่านและจวิ้นโฮ่วไปครานี้ต้องระวังอย่างยิ่ง เกรงว่าครานี้จะอันตรายยิ่งกว่าครั้งที่แล้ว”
“ได้ ข้าจะจำไว้” เยี่ยนอวี๋ตอบก่อนจะมองไปที่เด็กน้อย “เสี่ยวเป่า…”“ไม่ฟัง” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากอดท่านพ่อเขาไว้แน่นทันที “เป่าตามไปด้วย”เยี่ยนอวี๋พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เจ้ารู้ว่าแม่จะพูดอะไรหรือ”“╭(╯^╰)╮” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เชิดหน้าอวบอ้วนขึ้น อย่างไรก็ต้องกอดท่านพ่อของเขาไว้แน่น แสดงท่าทางไม่มีอะไรต้องคุยเยี่ยนอวี๋ทำได้เพียงจิ้มใบหน้าของเด็กน้อยเบาๆ พร้อมกับบอกว่า“เช่นนั้นเจ้าไปโน้มน้าวท่านตาเจ้าเอง”เยี่ยนเสี่ยวเป่าชะงักไปครู่หนึ่ง…เยี่ยนอวี๋จิ้มแก้มเด็กน้อยอีกครั้งก่อนจะลุกไปกล่าวลาท่านพ่อของนางเยี่ยนเสี่ยวเป่ามองไปที่ท่านพ่อของเขา “พ่อซ่อนเป่าไว้ พาเป่าไป…”“เช่นนั้นต่อไปเวลาที่พ่อแล
