่ ความรู้สึกนี้… ทั้งน่าโมโหและน่าอดสู และยังอยากจะกระอักเลือดมาก อยากจะระเบิดตัวตายคาที่เสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไรหมาป่าเฟนเลย์ก็กินโฮดาไปแล้ว เหลือเพียงเทพคนคู่ไก่อ่อนสององค์ที่ยังคงถูกตะปบไว้ใต้อุ้งเท้าของหมาป่า“ฮึ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเพิ่งปริปาก “ว่า แม่เป่า ดีนัก! ซีซี พวกมันกัดพวกเจ้าตายแน่! สมน ้าหน้า! เลเล่เก่ง!”
หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ที่ได้รับฉายาว่า ‘เลเล่’ มันควรจะรู้สึกดีใจถึงอย่างไรนายน้อยก็ชมมันแล้ว เพียงแต่ว่า ‘เลเล่’ ฉายานี้ไม่เท่เอาเสียเลย แย่กว่าเฮนเลย์อีกด้วย ทว่าเฟนเลย์ยังคงพูดว่า “ขอบคุณนายน้อยที่ชมเชย”“เฟนเลย์! เจ้าทรยศจริงๆด้วยรึ ไม่… ไม่ใช่สิ! เจ้ายังมีเจ้านายแล้วด้วย!?” สมแล้วที่เทพคนคู่เป็นฝาแฝด พวกเขาพูดขึ้นเป็นเสียงเดียวกันทว่าเฟนเลย์ไม่อยากสนใจพวกเขา มันหันมองเข้าไปยังส่วนลึกของกรมแสงสว่างที่แตกสลาย ส่วนผู้แข็งแกร่งกรมแสงสว่างเหล่านั้นก็แตกกระเจิงกันหมดแล้ว ขณะที่หมาป่ายักษ์เฟนเลย์กัดโซลดาพวกเขาก็ตกใจจนหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว เพราะว่าพวกเขาคิดถึงวันที่กรมแสงสว่างถูกทำลาย ไม่หนีจะอยู่รอให้ถูกกินรึ“เฟนเลย์ เจ้า…” เทพคนคู่ยังพยายามกล่าวว่าเฟนเลย์ เฟนเลย์รู้สึกรำคาญจึงตบเทพสององค์นั้นทันที พวกเขาสลบและเงียบลงในทันใดส่วนเยี่ยนเสี่ยวเป่าในครานี้ เขาไม่มีเวลาสนใจอย่างอื่นแล้ว เขาเองก็กำลังมองไปยังส่วนลึกของกรมแสงสว่าง “พ่อ ยังไม่มา?”“รออีกห
