น่ว่า…“ซาตานก็ออกมาได้!” โซลดารู้สึกมีความหวัง ถึงอย่างไรงูพิษซาตานและหมาป่าเฟนเลย์ก็ตกลงไปในสวนเอเดนพร้อมกัน บัดนี้ในเมื่อเฟนเลย์ออกมาแล้วก็มีความเป็นไปได้ชั่วขณะหนึ่ง โซลดาและคนอื่นๆ เปี่ยมไปด้วยความหวัง กระทั่งอยากจะไปเรียกเฟรดพวกเขากลับมา แต่ด้วยความสามารถของบัลเดอร์ พวกเขาจึงล้มเลิกความคิดนี้ไป เผื่อเกิดอะไรขึ้นสุดท้าย…กรร!
หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ออกมาจริงๆ แล้ว! มันพุ่งออกมาท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ที่มีขนสีแดงพลิ้วไสวตัวสีแดงเข้มดุจมาร มันพุ่งออกมาจากหมอกหลากสีภาพเช่นนั้น…“หมาป่ายักษ์เฟนเลย์”เทพของกรมแสงสว่างมองเฟนเลย์ด้วยความหวาดกลัว ถึงอย่างไรผู้แข็งแกร่งสำนักแสงสว่างก็เคยถูกเฟนเลย์ฉีกทึ้งและกินไปมากมาย พวกเขาล้วนรู้จักความเก่งกาจของหมาป่ายักษ์เฟนเลย์ดีทว่า… บนศีรษะของหมาป่ายักษ์เฟนเลย์เหมือนกับว่าจะมีบางอย่างอยู่?“เฟนเลย์!” โซลดาที่ดีใจสุดขีดกลับไม่เห็นสิ่งนั้น เขาพุ่งขึ้นไปหาแล้ว “เจ้ามาเสียที!”โฮดาและเทพคนคู่พากันหายตัวไปหาจึงเห็นว่า… บนศีรษะของเฟนเลย์มีทารกน้อยอวบอ้วนคนหนึ่งนั่งอยู่? นี่มัน…“เฮ้ย!” โซลดาทั้งประหลาดและดีใจ “เฟนเลย์ เจ้าเก่งนี่! จับบุตรชายของปฐมราชินีเยี่ยนได้! ครานี้เราชนะแน่นอน! ไปกัน! เราไปรอยแตกร้าวสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเถอะ ให้ปฐมราชินีเยี่ยนและลูกน้องกลุ่มนั้นของนางคุกเข่าอ้อนวอน!”
“ใช่แล้ว!” โฮดาเองก็กัดฟันพูดอย่างชั่วร้าย “จากนั้นจะต้อ