อฟัน ให้เขารับผลกรรมที่ตนเองก่อขึ้น แต่ว่าหูจวิ้นยังมีอะไรจะพูด “เยี่ยนอวี๋! เจ้าฟังเข้านะ ไม่ว่าอย่างไร! ข้าก็ไม่เคยคิดจะทำร้ายเจ้า ข้าแค่ต้องการกลืนกินสวรรค์เก้าชั้นฟ้า! อย่างมากสุด… อย่างมากก็แค่ต้องการพลังส่วนหนึ่งของเจ้า ข้าไม่เคยคิดจะเอาชีวิตเจ้า! ดังนั้นแม้จะเอาคืน เจ้าก็ควรไว้ชีวิตข้า!”“ฮึ” เยี่ยนอวี๋หัวเราะ พลังกัดกร่อนที่ไหลเข้าไปในร่างกายของหูจวิ้นเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง “เจ้าเป็นคนเปิดฉาก ข้าจะเป็นคนปิดฉากเอง”เมื่อพูดจบ เยี่ยนอวี๋ก็ปิดปากหูจวิ้นทันที นางไม่อยากฟังเขาพล่ามอีก ดังนั้นแม้หูจวิ้นจะมีความรู้สึกที่เต็มไปด้วย ‘ความรัก’ เขาก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่สามารถทำให้หูของปฐมราชินีเยี่ยนแปดเปื้อนปฐมราชินีเยี่ยน… หูจวิ้นพยายามสื่อสารผ่านความคิด แต่เขาก็พบในทันทีว่า ความคิดของเขาถูกปิดกั้นไว้ในหัวของเขาแล้วความคิดใดๆ ก็ไม่สามารถส่งออกไปได้
ให้ตายเถอะ!หูจวิ้นแค้นเคืองหูจวิ้นมีคำพูดอยู่เต็มอก เขาอยากจะพูด เขาไม่เคยคิดจะเอาชีวิตปฐมราชินีเยี่ยนเลยจริงๆ เขากลับรู้สึกชื่นชมนางด้วยซ ้าและชอบนางด้วย อยากจะเป็นสามีภรรยากับนางน่าเสียดาย… คำพูดน่าขยะแขยงเหล่านี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าห้ามพูดออกมา คำพูดเหล่านี้ก็เหมือนกับพลังของเขา ถูกแยก กัดกร่อนและสลายไปทีละน้อยไม่! ไม่!…หูจวิ้นอยากจะร้องตะโกน เขาไม่อยากตายไปเช่นนี้น่าเสียดายที่เขาถูกกำหนดให้อยู่ในความสิ้นหวังคอยสัมผัสว่าตนเองค่อยๆ แตกสลา
